【尊厳Well-Kaigo｜多言語ブログ】朝の呼吸｜Morning Breathing

【尊厳Well-Kaigo｜多言語ブログ】朝の呼吸
隅田川の朝から始まる「呼吸」という気づき
おはようございます。利久です。
今日も「ウエルエイジング・アワー」朝のウォーキングを、隅田川のほとりから始めました。上空には青空が広がり、そこにオレンジ色の朝日がやさしく差し込んでいます。風はほとんどなく、鳥の声が静かに響く、そんな穏やかな朝です。歩きながら自然と呼吸が整い、その流れのまま、今この文章を書いています。

今日のテーマは、とてもシンプルです。
「尊厳Well-Kaigo｜朝の呼吸」。

なぜ「朝の呼吸」なのか
私たちは、生きている限り、昼も夜も呼吸をしています。しかし、その中でも私は「朝の呼吸」が特に大切だと感じるようになりました。調べれば調べるほど、考えれば考えるほど、人間の営みのすべてが呼吸に結びついていることに気づかされます。

介護の現場では、「心肺停止」という言葉が使われます。心臓と肺が止まる状態、すなわち死を意味します。裏を返せば、生きている証は呼吸が続いていることです。当たり前すぎて、私たちはその意味を深く考えてこなかったのかもしれません。しかし、人の行動、感情、判断、すべての土台に呼吸があります。

認知症介護の探究が導いた結論
認知症の高齢者と向き合い、その人の生活を支える介護とは何かを考え続ける中で、私は何度も自問してきました。
「人間とは何だろうか」「なぜこの行動変化が起きるのだろうか」。

行動だけを見るのではなく、メタ思考・メタ認知の視点で全体を俯瞰していったとき、最終的に行き着いたのが「呼吸」でした。そしてこの気づきは、隅田川を朝歩く習慣がなければ、決して得られなかったものだと思っています。

朝の呼吸は、感覚だけの話ではありません。科学、実践、哲学、歴史、そのすべてと結びついています。

呼吸は思考の「前」にある
思考の前にあるもの、それは「余白」だと私は考えています。そして、その余白の正体こそが呼吸なのではないでしょうか。

歴史を振り返ると、必ず呼吸に行き着きます。たとえば、空海。密教の教えの中で、彼は呼吸や身体感覚を通して人としての在り方を弟子たちに伝えてきました。また、ニコラ・テスラも、思索や創造の根底に呼吸があった人物だと語られています。

呼吸なくして、すべては始まらなかった。私はそう感じています。

朝のホルモン切り替えと呼吸
ここで、少し科学的な視点を加えてみます。
睡眠に関わるホルモンが「メラトニン」、目覚めと覚醒に関わるホルモンが「コルチゾール」です。夜から朝にかけて、私たちの体内ではこのホルモンのスイッチが切り替わります。

この切り替えを支えているのが、自律神経です。交感神経と副交感神経がバランスを取りながら働いていますが、そのスイッチを押しているのが、実は呼吸なのではないかと私は考えています。

朝の呼吸が整うことで、日中の呼吸、夜の呼吸、そして睡眠へと自然につながっていく。この循環の中に、私たちは生きています。

睡眠・夢・不安と呼吸
朝、目覚めたときに布団の中で呼吸を感じる。そのとき、夜に見た夢を思い出すことがあります。夢は無意識の自分の表れであり、私にとっては一つの「夢分析」でもあります。

睡眠科学では、レム睡眠とノンレム睡眠の中で、脳は休むというより「整えられ」、記憶が整理されていくとされています。ここで不安が強くなったり、前頭葉の機能が低下したりすると、BPSD（行動・心理症状）が顕著になります。困難事例と呼ばれるケースの多くは、こうした背景を持っています。

だからこそ、日常介護のOS、すなわち基盤となるものは、やはり呼吸なのだと私は思うのです。

過去と現在をつなぐ呼吸
ニコラ・テスラは、エジソンとの対立の中で、戦うことを選ばず、沈黙し、宇宙との対話に向かった人物として語られています。彼が生み出した交流電流は、現代社会のエネルギーの基盤となりました。

その思想を継承するかのように、イーロン・マスクは、テスラの名を冠した会社を立ち上げました。そこには、過去へのリスペクトと、未来への交信があります。

テスラは早朝、朝3時頃に思索していたとも言われています。夜ではなく「朝」。この時間帯にこそ、呼吸とともに新しい発想が生まれるのかもしれません。

スポーツと呼吸の共通点
現代の例として、大谷翔平選手がホームランを打つ瞬間の映像を思い浮かべてみてください。彼が頬をふくらませる、その一瞬に集中が集約されていると解説する人がいます。

それは「気合」や「集中力」という言葉で説明されることもありますが、突き詰めれば呼吸です。無限点とも言えるその一瞬は、呼吸によって生まれています。

介護のOSは呼吸である
呼吸は、年齢、国籍、専門性、健康状態を問いません。認知症の高齢者も、介護する側も、スポーツ選手も、科学者も、すべての人に共通しています。

だからこそ私は、介護のOS、すなわちオペレーションシステムは「呼吸」であると考えています。そして、その始まりが「朝の呼吸」なのです。

朝の隅田川から、朝の呼吸についてお伝えしました。
この文章が、どなたかが自分の呼吸にそっと戻るきっかけになれば、それだけで嬉しく思います。

ご質問は本サイトの「お問い合わせ欄」からお気軽にお寄せください。

[Dignity Well-Kaigo | Multilingual Blog] Morning Breathing
A realization called “breathing,” beginning with a morning by the Sumida River

Good morning. This is Rikyu.
Today again, I began my “Well-Aging Hour” morning walk by the banks of the Sumida River. Above me, a clear blue sky stretches wide, and a gentle orange sunrise filters softly through it. There is almost no wind, and the calls of birds echo quietly—an unhurried, peaceful morning. As I walk, my breathing naturally settles, and in that same flow, I’m writing these words now.

Today’s theme is very simple:
“Dignity Well-Kaigo | Morning Breathing.”

Why “morning breathing”?
As long as we are alive, we breathe—day and night. And yet, I have come to feel that morning breathing is especially important. The more I research and reflect, the more I realize that all of human life is connected to breathing.

In caregiving settings, we use the term “cardiopulmonary arrest.” It means the heart and lungs have stopped—what we call death. Reversed, it tells us something obvious but profound: the proof of being alive is that breathing continues. It may be so familiar that we have rarely examined its meaning. But our behavior, emotions, and decisions—everything—rests on the foundation of breath.

The conclusion reached through exploring dementia care
As I continue to face older adults living with dementia and ask what it truly means to support their daily lives, I find myself returning again and again to the same questions:
“What is a human being?” and “Why do these behavioral changes occur?”

When I stopped looking only at behavior and instead viewed the whole picture through a meta perspective—meta-thinking and meta-awareness—the place I ultimately arrived was breathing. And I believe I could never have reached this realization without the habit of walking the Sumida River in the morning.

Morning breathing is not merely a matter of sensation. It connects to science, practice, philosophy, and history—all of it.

Breathing comes before thought
I believe that what exists before thought is “space”—a quiet margin, a pause. And perhaps the true identity of that space is breathing.

When we look back through history, we inevitably arrive at breath. Take Kūkai, for example. Within the teachings of esoteric Buddhism, he conveyed to his disciples how to be human through breathing and bodily awareness. And Nikola Tesla, too, is often described as someone whose foundation of contemplation and creation was closely tied to breath.

Without breathing, nothing could begin. That is what I feel.

Hormonal switching in the morning—and breathing
Here, I would like to add a scientific perspective.
The hormone associated with sleep is melatonin. The hormone associated with waking and alertness is cortisol. From night into morning, our bodies switch from one to the other.

What supports this switching is the autonomic nervous system. The sympathetic and parasympathetic systems work in balance—and I believe the “button” that helps press that switch may, in fact, be breathing.

When morning breathing becomes steady, it naturally connects to breathing during the day, breathing at night, and then into sleep. We live inside this cycle.

Sleep, dreams, anxiety—and breathing
In the morning, when I wake and feel my breath inside the futon, I sometimes remember a dream from the night before. Dreams may be an expression of the unconscious self—and for me, they have also become a kind of “dream analysis.”

In sleep science, during REM and non-REM sleep, the brain is said not merely to “rest,” but to be reorganized and regulated, while memory is sorted and integrated. When anxiety grows stronger, or when frontal-lobe function declines, BPSD (behavioral and psychological symptoms) can become more pronounced. Many of the cases we call “difficult” carry such backgrounds.

That is why I believe the OS of daily caregiving—the foundation beneath everything—returns again to breathing.

Breath connecting past and present
Nikola Tesla is often described as a person who, amid conflict with Edison, did not choose to fight. He chose silence, and turned toward dialogue with the universe. The alternating current he created became the very foundation of energy in modern society.

As if inheriting that spirit, Elon Musk established a company bearing Tesla’s name. Within that gesture, I sense respect for the past—and a continuing “communication” with the future.

It is also said that Tesla would contemplate in the early morning, around 3 a.m. Not at night, but in the morning. Perhaps it is in this time zone that new ideas are born, together with breath.

The shared point between sports and breathing
As a modern example, imagine the moment when Shohei Ohtani hits a home run. Some commentators note how he briefly inflates his cheeks—how, in that instant, his focus seems to gather into a single point.

This may be explained as “fighting spirit” or “concentration,” but if we go deeper, it is breath. That single moment—almost like an infinite point—may be created through breathing.

The OS of caregiving is breathing
Breathing does not ask about age, nationality, expertise, or health condition. It is shared by older adults living with dementia, caregivers, athletes, scientists—every human being.

That is why I believe the OS—the operating system—of caregiving is breathing. And its beginning is morning breathing.

From a morning by the Sumida River, I shared these reflections on morning breath. If these words become even a small opportunity for someone to gently return to their own breathing, I would be truly grateful.

If you have any questions, please feel free to send them through the “Contact” section of this website.

【尊严 Well-Kaigo｜多语言博客】清晨的呼吸
——从隅田川的清晨开始的“呼吸”觉察——

早上好。我是利久。
今天，我依然从隅田川畔开始了「Well-Aging Hour」的清晨散步。抬头望去，蔚蓝的天空铺展开来，温柔的橙色朝阳洒落其间。几乎没有风，鸟鸣静静回荡，这是一个安宁而平稳的清晨。走着走着，呼吸自然变得平稳，在这样的节奏中，我写下了这篇文字。

今天的主题非常简单：
「尊严 Well-Kaigo｜清晨的呼吸」。

为什么是「清晨的呼吸」？
只要活着，我们无论白天还是夜晚都在呼吸。然而，在这一切之中，我逐渐感受到清晨的呼吸尤为重要。越是查阅资料，越是反复思考，越能意识到：人类的一切活动，都与呼吸紧密相连。

在照护现场，我们会使用「心肺停止」这个词。心脏与肺部停止运作，意味着死亡。反过来看，活着的证明，正是呼吸仍在继续。这一事实过于理所当然，以至于我们或许从未认真思考过它的意义。然而，人的行为、情绪与判断，其根基都建立在呼吸之上。

探索认知症照护后抵达的结论
在不断面对患有认知症的高龄者、思考什么才是真正支撑他们生活的照护时，我一次又一次地问自己：
“人，究竟是什么？”
“为什么会出现这样的行为变化？”

当我不再只看行为本身，而是以元思考、元认知的视角去俯瞰整体时，最终抵达的答案是——呼吸。而这一觉察，如果没有清晨沿着隅田川行走的习惯，我想是绝不可能获得的。

清晨的呼吸，并不只是感觉层面的事情。它与科学、实践、哲学与历史全部相连。

呼吸存在于「思考之前」
我认为，在思考之前，存在着一种“余白”。而这份余白的真正形态，或许正是呼吸。

回顾历史，我们总会回到呼吸这一点。例如空海。在密教的修行中，他通过呼吸与身体感知，向弟子们传达“作为一个人应有的状态”。又如尼古拉·特斯拉，也常被认为是一位在思索与创造的根源处，与呼吸紧密相连的人。

没有呼吸，一切都无法开始。
我是这样感受到的。

清晨的激素切换与呼吸
在这里，我想加入一点科学视角。
与睡眠相关的激素是褪黑素，与清醒和觉醒相关的激素是皮质醇。从夜晚到清晨，我们体内正经历着这一激素的切换。

支撑这种切换的，是自主神经系统。交感神经与副交感神经在平衡中运作，而我认为，真正按下这个“切换按钮”的，或许正是呼吸。

当清晨的呼吸被调节好，白天的呼吸、夜晚的呼吸，便会自然地连接到睡眠之中。我们就生活在这样的循环里。

睡眠、梦、不安与呼吸
清晨醒来，在被褥中感受自己的呼吸时，有时会想起夜里的梦。梦，或许是无意识自我的显现，对我而言，它也是一种「梦的解析」。

睡眠科学指出，在快速眼动睡眠与非快速眼动睡眠中，大脑并非只是“休息”，而是在被重新整理与调律，记忆也在其中得到整合。当不安加重，或前额叶功能下降时，BPSD（行为与心理症状）便会更加明显。许多被称为“困难案例”的情况，都有这样的背景。

正因如此，我才更加确信：日常照护的OS——也就是其根基——终究还是呼吸。

连接过去与现在的呼吸
尼古拉·特斯拉，常被描述为一位在与爱迪生的对立中，并未选择战斗，而是选择沉默、转而与宇宙对话的人。他所创造的交流电，成为现代社会能源的基础。

仿佛继承了这一思想，埃隆·马斯克创立了以“特斯拉”为名的公司。在这一行为中，我感受到对过去的尊重，以及与未来的持续“交流”。

据说，特斯拉常在清晨三点左右进行思索。不是夜晚，而是清晨。或许正是在这个时间带里，新的灵感会伴随着呼吸而诞生。

运动与呼吸的共通点
作为一个现代的例子，请回想一下大谷翔平击出全垒打的瞬间。有人解说到，他在那一刻微微鼓起脸颊，所有的专注仿佛集中于那一瞬。

这常被解释为“气势”或“专注力”，但若深入探究，其核心仍是呼吸。那个几乎可以称为“无限点”的瞬间，正是由呼吸所创造的。

照护的 OS 是呼吸
呼吸不区分年龄、国籍、专业程度或健康状态。患有认知症的高龄者、照护者、运动员、科学家——所有人都共享呼吸。

因此，我认为，照护的 OS（操作系统）就是呼吸。而它的起点，正是清晨的呼吸。

从隅田川的清晨出发，我分享了关于清晨呼吸的思考。
如果这篇文字，能成为某个人轻轻回到自己呼吸的契机，我便由衷感到欣慰。

如有任何疑问，欢迎通过本网站的「联系我们」栏目随时与我们取得联系。

【การดูแลที่มีศักดิ์ศรี Well-Kaigo｜บล็อกหลายภาษา】
ลมหายใจยามเช้า
— การตระหนักรู้เรื่อง “ลมหายใจ” ที่เริ่มต้นจากเช้าวันหนึ่งริมแม่น้ำสุมิดะ —

สวัสดีตอนเช้าครับ ผมชื่อ ริคิว
วันนี้เช่นเคย ผมเริ่มต้นการเดินยามเช้าในรายการ “Well-Aging Hour” จากริมแม่น้ำสุมิดะ เมื่อเงยหน้าขึ้นไป เห็นท้องฟ้าสีฟ้าใสแผ่กว้าง และแสงอาทิตย์ยามเช้าสีส้มอ่อนส่องลงมาอย่างนุ่มนวล แทบไม่มีลม เสียงนกร้องดังก้องอย่างแผ่วเบา เป็นเช้าที่สงบและผ่อนคลาย ขณะเดิน ลมหายใจค่อย ๆ เข้าสู่จังหวะที่เป็นธรรมชาติ และในกระแสเดียวกันนี้เอง ผมจึงเขียนบทความชิ้นนี้ขึ้นมา

หัวข้อของวันนี้เรียบง่ายมาก คือ
“การดูแลที่มีศักดิ์ศรี Well-Kaigo｜ลมหายใจยามเช้า”

ทำไมจึงเป็น “ลมหายใจยามเช้า”
ตราบใดที่เรายังมีชีวิต เราก็หายใจทั้งกลางวันและกลางคืน แต่ท่ามกลางสิ่งเหล่านั้น ผมเริ่มรู้สึกว่า ลมหายใจยามเช้า มีความสำคัญเป็นพิเศษ ยิ่งค้นคว้า ยิ่งใคร่ครวญ ก็ยิ่งตระหนักว่า กิจกรรมทั้งหมดของมนุษย์เชื่อมโยงกับลมหายใจ

ในสถานการณ์การดูแล เรามักใช้คำว่า “ภาวะหัวใจและปอดหยุดทำงาน” ซึ่งหมายถึงหัวใจและปอดหยุดลง หรือก็คือความตาย หากมองกลับกัน สิ่งที่ยืนยันว่าเรายังมีชีวิตอยู่ก็คือ ลมหายใจที่ยังดำเนินต่อไป เรื่องนี้อาจดูธรรมดาเกินไป จนเราไม่เคยหยุดคิดถึงความหมายของมันอย่างจริงจัง แต่พฤติกรรม อารมณ์ และการตัดสินใจของมนุษย์ ล้วนตั้งอยู่บนรากฐานของลมหายใจ

บทสรุปที่ได้จากการใคร่ครวญเรื่องการดูแลผู้มีภาวะสมองเสื่อม
ขณะเผชิญหน้ากับผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อม และครุ่นคิดอยู่เสมอว่าการดูแลแบบใดจึงจะสนับสนุนชีวิตของพวกเขาได้อย่างแท้จริง ผมถามตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า
“มนุษย์คืออะไร”
“เหตุใดการเปลี่ยนแปลงทางพฤติกรรมเหล่านี้จึงเกิดขึ้น”

เมื่อผมเลิกมองเพียงพฤติกรรม และหันมาใช้มุมมองแบบเมตาคิด เมตาการรับรู้ มองภาพรวมทั้งหมด สิ่งที่ผมไปถึงในท้ายที่สุดก็คือ ลมหายใจ และผมเชื่อมั่นว่า หากไม่มีนิสัยการเดินยามเช้าริมแม่น้ำสุมิดะ ผมคงไม่อาจเข้าถึงการตระหนักรู้นี้ได้

ลมหายใจยามเช้า ไม่ใช่เพียงเรื่องของความรู้สึกเท่านั้น แต่เชื่อมโยงกับ วิทยาศาสตร์ การปฏิบัติ ปรัชญา และประวัติศาสตร์ ทั้งหมด

ลมหายใจอยู่ “ก่อน” ความคิด
ผมเชื่อว่าสิ่งที่อยู่ก่อนความคิดคือ “ช่องว่าง” และตัวตนที่แท้จริงของช่องว่างนั้น อาจก็คือ ลมหายใจ

เมื่อมองย้อนกลับไปในประวัติศาสตร์ เรามักจะกลับมาพบลมหายใจเสมอ ตัวอย่างเช่น พระคูไค ในคำสอนของพุทธศาสนานิกายลึกลับ ท่านได้ถ่ายทอดวิถีการเป็นมนุษย์ผ่านลมหายใจและการรับรู้ทางกายให้แก่ศิษย์ของท่าน หรืออย่าง นิโคลา เทสลา ซึ่งมักถูกกล่าวถึงว่าเป็นบุคคลที่การใคร่ครวญและการสร้างสรรค์ของเขามีลมหายใจเป็นรากฐาน

หากไม่มีลมหายใจ ทุกสิ่งย่อมไม่อาจเริ่มต้นได้
ผมรู้สึกเช่นนั้นจริง ๆ

การเปลี่ยนผ่านของฮอร์โมนยามเช้าและลมหายใจ
ขอเสริมมุมมองทางวิทยาศาสตร์เล็กน้อย ฮอร์โมนที่เกี่ยวข้องกับการนอนหลับคือ เมลาโทนิน ส่วนฮอร์โมนที่เกี่ยวข้องกับการตื่นตัวและความรู้สึกตื่นคือ คอร์ติซอล จากกลางคืนสู่ยามเช้า ร่างกายของเราจะสลับการทำงานของฮอร์โมนเหล่านี้

สิ่งที่คอยสนับสนุนการเปลี่ยนผ่านนี้คือ ระบบประสาทอัตโนมัติ โดยระบบประสาทซิมพาเทติกและพาราซิมพาเทติกทำงานอย่างสมดุล และผมคิดว่า ผู้ที่กดปุ่มสวิตช์นั้นจริง ๆ อาจเป็น ลมหายใจ

เมื่อเราปรับลมหายใจยามเช้าให้เข้าที่ ลมหายใจในเวลากลางวัน กลางคืน และการนอนหลับ ก็จะเชื่อมโยงกันอย่างเป็นธรรมชาติ เราดำรงชีวิตอยู่ภายในวงจรนี้

การนอนหลับ ความฝัน ความกังวล และลมหายใจ
ในยามเช้า เมื่อเราตื่นขึ้นและรับรู้ลมหายใจภายในผ้าห่ม บางครั้งเราจะนึกถึงความฝันที่เห็นในคืนก่อน ความฝันอาจเป็นการแสดงออกของตัวตนในจิตไร้สำนึก และสำหรับผม มันยังเป็นการ “วิเคราะห์ความฝัน” รูปแบบหนึ่ง

ตามหลักวิทยาศาสตร์การนอนหลับ ในช่วง REM และ Non-REM สมองไม่ได้เพียงแค่พักผ่อน แต่กำลังถูก จัดระเบียบและปรับสมดุล พร้อมกับการเรียบเรียงความทรงจำ เมื่อความกังวลเพิ่มขึ้น หรือการทำงานของสมองส่วนหน้าเสื่อมถอย อาการ BPSD (อาการทางพฤติกรรมและจิตใจ) จะเด่นชัดยิ่งขึ้น กรณีที่เรียกว่า “กรณีดูแลยาก” จำนวนมาก มีพื้นฐานเช่นนี้

เพราะเหตุนี้เอง ผมจึงยิ่งเชื่อว่า OS ของการดูแลในชีวิตประจำวัน หรือรากฐานของการดูแล คือ ลมหายใจ

ลมหายใจที่เชื่อมโยงอดีตกับปัจจุบัน
นิโคลา เทสลา มักถูกเล่าขานว่า ในความขัดแย้งกับเอดิสัน เขาไม่ได้เลือกการต่อสู้ แต่เลือกความเงียบ และหันไปสู่การสื่อสารกับจักรวาล กระแสไฟฟ้ากระแสสลับที่เขาคิดค้นขึ้น กลายเป็นรากฐานของพลังงานในสังคมปัจจุบัน

ราวกับสืบทอดแนวคิดนั้น อีลอน มัสก์ ได้ก่อตั้งบริษัทที่ใช้ชื่อ “เทสลา” ในนั้น ผมสัมผัสได้ถึงความเคารพต่ออดีต และการสื่อสารต่อเนื่องกับอนาคต

มีการกล่าวกันว่า เทสลามักครุ่นคิดในช่วงเช้ามืด ราวตีสาม ไม่ใช่เวลากลางคืน แต่เป็น ยามเช้า บางที ช่วงเวลานี้เองที่ความคิดใหม่ ๆ จะถือกำเนิดขึ้นพร้อมกับลมหายใจ

จุดร่วมระหว่างกีฬาและลมหายใจ
ในฐานะตัวอย่างร่วมสมัย ลองนึกถึงช่วงเวลาที่ โอทานิ โชเฮย์ ตีโฮมรัน มีผู้วิเคราะห์ว่า ในเสี้ยววินาทีนั้น เขาพองแก้มเล็กน้อย และสมาธิทั้งหมดถูกรวมศูนย์อยู่ ณ จุดเดียว

สิ่งนี้อาจถูกอธิบายว่าเป็น “พลังใจ” หรือ “สมาธิ” แต่หากมองให้ลึกลงไป แก่นแท้ก็คือ ลมหายใจ ช่วงเวลานั้น ซึ่งแทบจะเรียกว่าเป็น “จุดอนันต์” ถูกสร้างขึ้นจากลมหายใจ

OS ของการดูแลคือ ลมหายใจ
ลมหายใจไม่แบ่งแยกอายุ สัญชาติ ความเชี่ยวชาญ หรือสภาวะสุขภาพ ผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อม ผู้ดูแล นักกีฬา นักวิทยาศาสตร์—ทุกคนล้วนมีลมหายใจร่วมกัน

ดังนั้น ผมจึงเชื่อว่า OS หรือระบบปฏิบัติการของการดูแล คือ ลมหายใจ และจุดเริ่มต้นของมันก็คือ ลมหายใจยามเช้า

จากเช้าวันหนึ่งริมแม่น้ำสุมิดะ ผมได้แบ่งปันความคิดเกี่ยวกับลมหายใจยามเช้า หากบทความนี้จะเป็นโอกาสเล็ก ๆ ให้ใครสักคนได้กลับมาอยู่กับลมหายใจของตนเองอย่างอ่อนโยน ผมก็รู้สึกยินดีอย่างยิ่ง

หากมีคำถามใด ๆ โปรดติดต่อเราได้อย่างอิสระผ่านส่วน “ติดต่อเรา” บนเว็บไซต์นี้