【尊厳Well-Kaigo｜多言語ブログ】人口減少 × 介護経営|Population Decline × Care Management

―― 数を追わない時代に、何を守り、何を育てるのか ――

朝の問いから始まる「人口減少」と介護経営
おはようございます。利久です。
本日は1月18日、日曜日。今日はインドアから「ウエルエイジング・アワー」をお届けしています。今回のテーマは【人口減少 × 介護経営】。久しぶりに、経営という視点から介護を見つめ直してみたいと思います。

私は日頃から、介護経営そのものを意識し続けています。最近は「呼吸」という視点に加えて、「人口減少」という大きな社会の流れが、強く問いとして浮かび上がってきました。

人が足りないのではなく、人を活かしたいというM&A
先日、あるお問い合わせをいただきました。
それは「介護施設をM&Aしたい」というご相談でした。新しくゼロから立ち上げるのではなく、すでにある施設を引き継ぎたいという内容です。

印象的だったのは、その理由でした。
「人が足りないから施設を探している」のではなく、「人がいるから、働く場をつくりたい」という発想だったのです。これは、これまでよく聞いてきた“人手不足で苦しむ介護経営”とは、まったく逆の現象です。

一方で、赤字が続き、やむなく手放したいという施設があるのも事実です。募集をかけても人が集まらず、経営が成り立たない。こうした二つの現実が、同時に存在しています。

長期借入と人口減少の時間軸
M&Aを考える際、現金で引き継げるなら話は比較的シンプルです。しかし、多くの場合は借入を伴います。事業資金としての短期融資もあれば、建設資金などの長期融資もあります。

長期融資の場合、25年、あるいは30年という返済期間を前提に計画を立てることになります。月々の返済額は抑えられますが、ここで必ず考えなければならないのが「人口の推移」です。

25年後、日本の人口はどうなっているでしょうか。
総人口は減り続け、高齢化率はさらに上昇します。若い世代は減り、高齢者の割合は増える。この構造の中で、同じやり方の介護経営が通用するとは、私は思えません。

「量」は足りた。これから問われるのは「質」
介護保険制度が始まって約25年。
制度を支えるために、施設も在宅サービスも数多く整備されてきました。地域差はあるものの、全体として見れば、サービスの「量」は一定程度確保されたと言えるでしょう。

しかし今、明らかに変わってきているのは「働く人が減っている」という現実です。人口が減り、担い手が減る中で、これからの介護経営は「数を増やす」発想から、「選ばれる存在になる」発想へと移行していきます。

認知症と在宅・施設の分かれ目
在宅生活が難しくなる理由は、単に一人暮らしだからではありません。
多くの場合、その分岐点には「認知症」、特に夜間の不安や混乱といった周辺症状があります。

昼間はデイサービスや訪問介護で支えられても、夜間の生活が難しくなると、24時間体制の施設が必要になります。つまり、介護施設の本質的な力は「認知症への対応力」にあると言えます。

呼吸に戻れる介護サービスという視点
では、これから選ばれる施設、選ばれる在宅サービスとは何でしょうか。
私は「呼吸に戻れる場所」だと考えています。

呼吸は、心の安定と直結しています。
認知症のBPSD（行動・心理症状）の背景にも、多くの場合、浅い呼吸による不安があります。呼吸が整うことで、人は落ち着きを取り戻します。

呼吸をOS（基盤）として捉えたとき、介護サービスとは「深く呼吸できる状態をつくること」だと言えるのではないでしょうか。

外国人介護人材、AI、そして人間らしさ
今後、介護の現場では外国人介護人材の存在が当たり前になります。また、AIやロボットの導入も避けては通れません。

「やはり人の手がいい」「AIは人間らしくない」という声もあります。しかし、実際にAIを使ってみると、私自身の時間や行動は、むしろ人間らしくなっています。判断や記録をAIに任せることで、人は“呼吸”に戻る余白を持てるのです。

ペットと共に暮らすという可能性
もう一つ、私が大切にしたい視点があります。それは「ペットと共に暮らすこと」です。

施設や集合住宅では、ペットは今でも制限されがちです。しかし、社会的孤立が進み、認知症が増えていく中で、ペットの存在が人の生活を支えている場面を、私は何度も見てきました。

かつて私が関わった施設では、入居者が犬と共に暮らしていました。その方は認知症ではなく、自立度も高く、介護職の手がほとんどかからない方でした。生活の軸には、常にペットがありました。

ペットの世話を介護職がするわけではありません。しかし、ペットと暮らす生活を支えることで、その人の尊厳と自立が守られていたのです。

人口減少社会で、介護が担う役割
人口が減り、孤立が増え、価値観が大きく変わる時代。
これからの介護経営は、施設か在宅か、効率か非効率か、といった二択では語れません。

呼吸、AI、外国人介護人材、ペット。
これらを排除するのではなく、どう受け入れ、どう調和させるか。その中にこそ、尊厳Well-Kaigoの可能性があると私は考えています。

これまでのやり方が通用しないなら、やり方を見直し、新しいルールをつくる。その覚悟が、今、介護経営には求められているのではないでしょうか。

朝の散歩で、ペットと歩く人たちを見てください。
そこには、これからの社会のヒントが、静かに息づいています。

WAC中央駅 ｜呼吸シリーズ
― 呼吸に戻るための環境 ―

【Dignity Well-Kaigo | Multilingual Blog】
Population Decline × Care Management
— What Should We Protect, and What Should We Nurture in an Era Beyond Numbers —

Care Management and Population Decline: A Question That Begins in the Morning
Good morning. This is Rikyu.
Today is Sunday, January 18. I am broadcasting Well-Aging Hour from indoors this morning.
The theme for today is Population Decline × Care Management. It has been a while since I last spoke about care management, so today I would like to reexamine caregiving from a managerial perspective.

I have always remained conscious of care management itself. Recently, in addition to the perspective of “breathing,” the major social current of population decline has emerged as a powerful question for me.

M&A Not to Fill Labor Shortages, but to Make Use of People
The other day, I received an inquiry.
It was a consultation about acquiring a care facility through M&A. Rather than starting from zero, they wished to take over an existing facility.

What left a strong impression on me was the reason.
It was not because “there are not enough staff,” but because “we have people, and we want to create places where they can work.” This is the complete opposite of the familiar narrative of care management struggling with labor shortages.

At the same time, it is also true that some facilities, facing continued deficits, are forced to let go. Even when they recruit, no one comes, and management becomes unsustainable. These two realities coexist at the same time.

Long-Term Loans and the Timeline of Population Decline
When considering M&A, things are relatively simple if the facility can be acquired in cash. However, in most cases, borrowing is involved. There may be short-term loans for operating capital or long-term loans for construction and infrastructure.

With long-term financing, repayment plans are often based on 25 or even 30 years. Monthly repayments are lower, but what must be considered carefully is the trajectory of population change.

What will Japan’s population look like 25 years from now?
The total population will continue to decline, while the aging rate will rise even further. Younger generations will shrink, and the proportion of older adults will increase. Under this structure, I do not believe that conventional approaches to care management will continue to work.

“Quantity” Has Been Secured. What Matters Now Is “Quality”
It has been about 25 years since Japan’s long-term care insurance system began.
In order to support the system, many facilities and home-based services have been developed. While there are regional differences, overall, it can be said that a certain level of service quantity has been secured.

What is clearly changing now is the reality that the workforce is shrinking. As the population declines and caregivers become fewer, care management must shift from the idea of “increasing numbers” to becoming “a place that is chosen.”

Dementia as the Divide Between Home Care and Facility Care
The reason home living becomes difficult is not simply because someone lives alone.
In many cases, the dividing line involves dementia—especially behavioral and psychological symptoms such as nighttime anxiety and confusion.

Even if daytime life can be supported through day services or home visits, when predominantly nighttime life becomes difficult, a 24-hour care facility is required. In this sense, the essential capability of a care facility lies in its ability to respond to dementia.

Care Services That Allow People to Return to Breathing
So what kind of facilities and home-care services will be chosen in the future?
I believe the answer lies in places where people can return to their breathing.

Breathing is directly connected to emotional stability.
Behind many cases of BPSD (Behavioral and Psychological Symptoms of Dementia) lies anxiety caused by shallow breathing. When breathing becomes regulated, people regain calmness.

If we consider breathing as the OS—the foundational system—then caregiving may fundamentally be about creating conditions in which people can breathe deeply.

Foreign Care Workers, AI, and Humaneness
In the future, the presence of foreign care workers will become normal in caregiving settings. The introduction of AI and robots will also be unavoidable.

Some say, “Human hands are better,” or “AI is not humane.” However, from my own experience using AI, my time and actions have become more human-like. By delegating judgment and documentation to AI, people regain the margin to return to breathing.

The Possibility of Living Together with Pets
There is one more perspective I want to value: living together with pets.

In facilities and collective housing, pets are still often restricted. Yet as social isolation increases and dementia becomes more prevalent, I have seen many instances where pets support people’s lives.

In a facility I was once involved with, a resident lived together with dogs. That person did not have dementia, maintained a high level of independence, and required very little hands-on care. Pets were always at the center of that person’s life.

Care workers did not take care of the pets. However, by supporting a lifestyle that included pets, the resident’s dignity and independence were preserved.

The Role of Care in a Society of Population Decline
We live in an era where population declines, isolation increases, and values change dramatically.
Future care management cannot be reduced to binary choices such as facility versus home care, or efficiency versus inefficiency.

Breathing, AI, foreign care workers, and pets.
Rather than excluding these elements, the key question is how to accept and harmonize them. Within that harmony, I believe, lies the true potential of Dignity Well-Kaigo.

If past methods no longer work, then methods must be reconsidered, and new rules must be created. That resolve is now being asked of care management.

During your morning walk, watch people walking with their pets.
There, quietly breathing, are hints for the society that is yet to come.

If you have any questions, please feel free to contact us through the “Inquiry” section of this website.

【尊严 Well-Kaigo｜多语言博客】
人口减少 × 照护经营
—— 在不再追求数量的时代，我们要守护什么，又要培育什么 ——

从清晨的问题开始的「人口减少」与照护经营
大家早上好。我是利久。
今天是1月18日，星期日。今天我在室内为大家带来「Well-Aging Hour」。
本次主题是【人口减少 × 照护经营】。已经有一段时间没有从经营的视角来重新审视照护了，今天我想借此机会，再次思考这个问题。

我一直以来都在持续关注照护经营本身。最近，除了“呼吸”这一视角之外，“人口减少”这一宏大的社会趋势，也愈发强烈地成为我心中的一个重要问题。

不是缺人，而是想把人用好——关于并购（M&A）
前些天，我收到了一则咨询。
内容是“希望通过并购（M&A）来承接一家照护机构”。并不是从零开始新建，而是希望接手已经存在的机构。

让我印象深刻的是其理由。
并不是“因为缺人而寻找机构”，而是“因为已经有人，想为他们创造能够工作的场所”。这与我们以往经常听到的“因人手不足而苦撑的照护经营”正好相反。

另一方面，确实也有一些机构因长期亏损而不得不选择放手。即便发布招聘信息，也难以招到人，经营难以为继。这两种现实，正在同一时间并存。

长期借款与人口减少的时间轴
在考虑并购时，如果能够以现金承接，事情相对简单。然而在多数情况下，都会伴随着借款。既有作为运营资金的短期融资，也有用于建设等用途的长期融资。

在长期融资的情况下，往往需要以25年，甚至30年的偿还周期来制定计划。虽然每月的还款负担相对较轻，但在这里必须认真思考的是——人口变化的趋势。

25年后的日本，人口将会如何变化？
总人口将持续减少，而老龄化率还会进一步上升。年轻人减少，高龄者比例增加。在这样的结构之下，我并不认为，照护经营还能沿用过去同样的方式继续下去。

「数量」已经到位，今后被追问的是「质量」
日本的照护保险制度启动至今，已经约25年。
为了支撑这一制度，照护机构和居家服务得到了大量建设和完善。尽管存在地区差异，但从整体来看，服务的“数量”可以说已经得到了基本保障。

然而，现在明显发生变化的是——从业人员正在减少。在人口减少、照护人力不断缩减的背景下，今后的照护经营必须从“增加数量”的思维，转向“成为被选择的存在”。

认知症：居家与机构之间的分水岭
居家生活变得困难，并不仅仅是因为独居。
在多数情况下，分水岭在于“认知症”，尤其是夜间的不安、混乱等周边症状。

即便白天可以通过日间照护或上门照护来支持生活，但一旦夜间生活变得困难，就需要24小时运作的机构服务。从这个意义上说，照护机构真正的核心能力，在于对认知症的应对能力。

回到「呼吸」的照护服务视角
那么，今后会被选择的机构、被选择的居家照护服务，究竟是什么样的呢？
我认为，是能够让人回到呼吸的地方。

呼吸，与内心的稳定是直接相连的。
在许多认知症的BPSD（行为与心理症状）背后，往往存在因呼吸浅而产生的不安。当呼吸被调整，人便能够重新获得安定。

如果把呼吸视为OS（基础系统），那么照护服务的本质，或许正是“创造一个能够深呼吸的状态”。

外国照护人才、AI，以及「人性」
未来，在照护现场，外国照护人才的存在将成为常态。同时，AI和机器人导入也是不可回避的趋势。

有人会说：“还是人的照护更好”“AI不够人性化”。但从我实际使用AI的经验来看，我的时间和行为反而变得更加“像人”。将判断和记录交给AI，人便能重新获得回到呼吸的余白。

与宠物共同生活的可能性
还有一个我非常重视的视角，那就是与宠物共同生活。

在照护机构或集合住宅中，宠物依然往往受到限制。然而，在社会孤立不断加深、认知症不断增加的背景下，我多次见到宠物在默默支撑着人的生活。

在我曾参与的一家机构中，有一位入住者与狗一起生活。那位高龄者没有认知症，自立度很高，几乎不需要照护人员的直接介入。宠物始终是其生活的核心。

照护人员并不负责照顾宠物。但正是通过支持“与宠物共生的生活方式”，那位高龄者的尊严与自立得以被守护。

人口减少社会中，照护所承担的角色
在人口减少、社会孤立加深、价值观剧烈变化的时代，
未来的照护经营，已无法用“机构或居家”“效率或非效率”这样的二元对立来讨论。

呼吸、AI、外国照护人才、宠物。
不是将它们排除在外，而是如何接纳、如何调和。我认为，尊严 Well-Kaigo 的真正可能性，正蕴含在其中。

如果过去的方式已经行不通，那么就需要重新审视方法，制定新的规则。如今的照护经营，正被要求具备这样的觉悟。

在清晨散步时，请留意那些与宠物一起行走的人们。
在那安静的呼吸之中，蕴藏着未来社会的线索。

如有任何疑问，欢迎通过本网站的「咨询栏目」与我们联系。

【การดูแลที่มีศักดิ์ศรี Well-Kaigo｜บล็อกหลายภาษา】
ประชากรลดลง × การบริหารการดูแล
— ในยุคที่ไม่ไล่ตามจำนวน เราควรปกป้องอะไร และควรบ่มเพาะอะไร —

การบริหารการดูแลและประชากรลดลง ที่เริ่มต้นจากคำถามยามเช้า
สวัสดีตอนเช้าครับ ผมริคิว
วันนี้คือวันอาทิตย์ที่ 18 มกราคม วันนี้ผมขอถ่ายทอดรายการ “Well-Aging Hour” จากภายในอาคาร
หัวข้อในวันนี้คือ ประชากรลดลง × การบริหารการดูแล เป็นเวลานานพอสมควรแล้วที่ผมไม่ได้มองการดูแลจากมุมมองของการบริหาร วันนี้จึงอยากชวนทุกท่านกลับมาพิจารณาประเด็นนี้อีกครั้ง

ผมตระหนักถึงการบริหารการดูแลมาโดยตลอด ช่วงหลังมานี้ นอกจากมุมมองเรื่อง “การหายใจ” แล้ว กระแสสังคมขนาดใหญ่อย่าง “การลดลงของประชากร” ก็ได้ลอยขึ้นมาเป็นคำถามสำคัญอย่างชัดเจน

ไม่ใช่เพราะขาดคน แต่เพราะอยากใช้คนให้มีชีวิต — มุมมองใหม่ของ M&A
เมื่อไม่นานมานี้ ผมได้รับคำปรึกษาหนึ่ง
เป็นเรื่องของการต้องการเข้าซื้อกิจการสถานดูแลผ่านการควบรวมและซื้อกิจการ (M&A) ไม่ใช่การเริ่มต้นใหม่จากศูนย์ แต่เป็นการรับช่วงต่อสถานดูแลที่มีอยู่แล้ว

สิ่งที่น่าประทับใจคือเหตุผล
ไม่ใช่ “เพราะขาดบุคลากรจึงมองหาสถานดูแล” แต่เป็น “เพราะมีบุคลากรอยู่แล้ว จึงอยากสร้างสถานที่ให้พวกเขาได้ทำงาน” แนวคิดนี้ตรงกันข้ามกับภาพของการบริหารการดูแลที่มักประสบปัญหาขาดแคลนแรงงานอย่างสิ้นเชิง

ในอีกด้านหนึ่ง ก็มีสถานดูแลจำนวนไม่น้อยที่ขาดทุนต่อเนื่องและจำเป็นต้องปล่อยมือ แม้จะเปิดรับสมัคร แต่ก็ไม่มีคนมาทำงาน การบริหารจึงไปต่อไม่ได้ ความจริงสองด้านนี้กำลังดำรงอยู่พร้อมกัน

เงินกู้ระยะยาวและเส้นเวลาของการลดลงของประชากร
เมื่อพิจารณาการทำ M&A หากสามารถรับช่วงต่อด้วยเงินสดได้ เรื่องจะค่อนข้างง่าย แต่ในความเป็นจริง ส่วนใหญ่มักต้องพึ่งพาเงินกู้ ทั้งเงินกู้ระยะสั้นเพื่อการดำเนินงาน และเงินกู้ระยะยาวเพื่อการก่อสร้างหรือโครงสร้างพื้นฐาน

ในกรณีของเงินกู้ระยะยาว แผนการชำระหนี้มักตั้งอยู่บนระยะเวลา 25 ปี หรือแม้แต่ 30 ปี แม้ว่าภาระรายเดือนจะเบาลง แต่สิ่งที่ต้องพิจารณาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้คือ แนวโน้มของจำนวนประชากร

อีก 25 ปีข้างหน้า ประชากรญี่ปุ่นจะเป็นอย่างไร
จำนวนประชากรรวมจะยังคงลดลง ขณะที่สัดส่วนผู้สูงอายุจะเพิ่มสูงขึ้น คนรุ่นใหม่ลดลง ผู้สูงอายุเพิ่มขึ้น ภายใต้โครงสร้างเช่นนี้ ผมไม่คิดว่าการบริหารการดูแลแบบเดิมจะยังคงใช้ได้ต่อไป

“ปริมาณ” เพียงพอแล้ว สิ่งที่ถูกถามต่อไปคือ “คุณภาพ”
นับตั้งแต่ระบบประกันการดูแลระยะยาวเริ่มต้นมา ก็ผ่านมาประมาณ 25 ปีแล้ว
เพื่อรองรับระบบนี้ ได้มีการพัฒนาสถานดูแลและบริการดูแลที่บ้านเป็นจำนวนมาก แม้จะมีความแตกต่างระหว่างพื้นที่ แต่โดยภาพรวมแล้ว อาจกล่าวได้ว่าปริมาณของบริการได้รับการจัดเตรียมในระดับหนึ่งแล้ว

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจนในปัจจุบันคือ จำนวนผู้ทำงานด้านการดูแลกำลังลดลง เมื่อประชากรลดลงและผู้ดูแลมีน้อยลง การบริหารการดูแลในอนาคตจึงต้องเปลี่ยนจากแนวคิด “เพิ่มจำนวน” ไปสู่ “การเป็นสถานที่ที่ถูกเลือก”

ภาวะสมองเสื่อม: เส้นแบ่งระหว่างการดูแลที่บ้านและในสถานดูแล
เหตุผลที่การใช้ชีวิตที่บ้านกลายเป็นเรื่องยาก ไม่ได้เกิดจากการอยู่คนเดียวเพียงอย่างเดียว
ในหลายกรณี จุดเปลี่ยนอยู่ที่ “ภาวะสมองเสื่อม” โดยเฉพาะอาการรอบข้าง เช่น ความไม่สงบหรือความสับสนในเวลากลางคืน

แม้เวลากลางวันจะสามารถพยุงชีวิตด้วยศูนย์ดูแลกลางวันหรือการดูแลที่บ้านได้ แต่เมื่อการใช้ชีวิตในเวลากลางคืนกลายเป็นเรื่องยาก สถานดูแลที่ให้บริการตลอด 24 ชั่วโมงจึงมีความจำเป็น กล่าวได้ว่า ความสามารถที่แท้จริงของสถานดูแลอยู่ที่ การรับมือกับภาวะสมองเสื่อม

มุมมองของบริการดูแลที่พากลับไปสู่ “การหายใจ”
แล้วสถานดูแลหรือบริการดูแลที่บ้านแบบใดที่จะถูกเลือกในอนาคต
ผมเชื่อว่า นั่นคือ สถานที่ที่ทำให้ผู้คนกลับมาสู่การหายใจของตนเอง

การหายใจเชื่อมโยงโดยตรงกับความมั่นคงของจิตใจ
เบื้องหลังอาการ BPSD (อาการทางพฤติกรรมและจิตใจของภาวะสมองเสื่อม) จำนวนมาก มักมีความไม่สงบจากการหายใจตื้น เมื่อการหายใจได้รับการปรับ คนเราก็สามารถกลับมาสงบได้อีกครั้ง

หากมองการหายใจเป็น OS หรือระบบพื้นฐานแล้ว การดูแลอาจหมายถึง “การสร้างสภาพแวดล้อมที่สามารถหายใจได้อย่างลึกและผ่อนคลาย”

บุคลากรดูแลจากต่างชาติ AI และความเป็นมนุษย์
ในอนาคต การมีบุคลากรดูแลจากต่างชาติจะกลายเป็นเรื่องปกติในพื้นที่การดูแล ขณะเดียวกัน การนำ AI และหุ่นยนต์มาใช้ก็เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

มีเสียงกล่าวว่า “การดูแลโดยมนุษย์ดีกว่า” หรือ “AI ไม่เป็นมนุษย์” แต่จากประสบการณ์ของผมในการใช้ AI กลับพบว่า เวลาและการกระทำของผมมีความเป็นมนุษย์มากขึ้น เมื่อมอบการตัดสินใจและการบันทึกให้ AI มนุษย์ก็จะได้พื้นที่ว่างเพื่อกลับมาสู่การหายใจ

ความเป็นไปได้ของการใช้ชีวิตร่วมกับสัตว์เลี้ยง
อีกหนึ่งมุมมองที่ผมให้ความสำคัญอย่างยิ่ง คือ การใช้ชีวิตร่วมกับสัตว์เลี้ยง

ในสถานดูแลหรือที่พักอาศัยรวม สัตว์เลี้ยงมักยังถูกจำกัดอยู่ แต่ท่ามกลางสังคมที่ความโดดเดี่ยวเพิ่มขึ้นและภาวะสมองเสื่อมแพร่หลาย ผมได้เห็นหลายครั้งว่าสัตว์เลี้ยงช่วยพยุงชีวิตของผู้คนอย่างเงียบ ๆ

ในสถานดูแลแห่งหนึ่งที่ผมเคยมีส่วนร่วม มีผู้พักอาศัยที่ใช้ชีวิตร่วมกับสุนัข บุคคลนั้นไม่มีภาวะสมองเสื่อม มีความเป็นอิสระสูง และแทบไม่ต้องพึ่งพาการช่วยเหลือจากผู้ดูแล สัตว์เลี้ยงคือแกนกลางของชีวิตเขา

ผู้ดูแลไม่ได้ดูแลสัตว์เลี้ยงโดยตรง แต่การสนับสนุนชีวิตที่อยู่ร่วมกับสัตว์เลี้ยง กลับช่วยปกป้องศักดิ์ศรีและความเป็นอิสระของผู้นั้นไว้ได้

บทบาทของการดูแลในสังคมที่ประชากรลดลง
ในยุคที่ประชากรลดลง ความโดดเดี่ยวเพิ่มขึ้น และค่านิยมเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรง
การบริหารการดูแลในอนาคต ไม่อาจอธิบายด้วยทางเลือกแบบสองขั้ว เช่น สถานดูแลหรือบ้าน ประสิทธิภาพหรือไม่ประสิทธิภาพ

การหายใจ, AI, บุคลากรดูแลจากต่างชาติ, สัตว์เลี้ยง
ไม่ใช่การ排除 แต่คือการยอมรับและประสานกัน ผมเชื่อว่า ภายในนั้นเองคือศักยภาพที่แท้จริงของ การดูแลที่มีศักดิ์ศรี Well-Kaigo

หากวิธีการเดิมใช้ไม่ได้อีกต่อไป เราจำเป็นต้องทบทวนแนวทางและสร้างกติกาใหม่ ความตั้งใจเช่นนี้ คือสิ่งที่การบริหารการดูแลกำลังถูกถามหาในวันนี้

ในระหว่างการเดินยามเช้า ลองมองดูผู้คนที่เดินกับสัตว์เลี้ยงของพวกเขา
ในลมหายใจอันเงียบสงบนั้น มีเบาะแสของสังคมในอนาคตซ่อนอยู่

หากมีคำถามใด ๆ โปรดติดต่อเราผ่าน “ช่องทางติดต่อ” บนเว็บไซต์นี้ได้ตามสบาย