【尊厳Well-Kaigo｜多言語ブログ】森の入り口と介護｜The Forest Entrance and Caregiving

朝のウォーキングから始まる問い
おはようございます。利久です。
本日も「ウエル・エイジング・ウォーキング」から、一日の思考を整える時間をお届けします。今日は1月26日、月曜日。少し冷たい空気の中で、呼吸を整えながら歩いています。

今日のテーマは
「森の入り口と介護」です。

「森の入り口？それが介護と何の関係があるの？」
そう思われる方も多いかもしれません。実はこのテーマは、私が今もっとも大切にしている「介護の呼吸OS」という考え方と、深くつながっています。

介護のOSとしての「呼吸」
私は今、介護を呼吸から考えるという取り組みを続けています。
呼吸が浅くなる。
呼吸が速くなる。
呼吸が合わなくなる。

私たちは日常の中で、無意識にこうした言葉を使っています。そして古くから、多くの賢人や思想家、医療や宗教の世界で「呼吸」の重要性は語られてきました。ブッダ、空海、伝統医学の世界、日本の医療文化もそうです。

医療という概念が今ほど体系化される以前から、人は「呼吸」を人生の基盤としてきました。
私は、高齢社会や介護の現場においても、この呼吸がベースにならなければ、介護はうまく進まないと感じています。

落ち着かない、不安が消えない、介護士が認知症の方と向き合うことが難しい。
そうした悩みの奥に、私は「呼吸の乱れ」を見ています。

認知症とBPSD、そして呼吸へ
特に認知症介護において、周辺症状（BPSD）に向き合っていく中で、私は「なぜだろう」「どうしてだろう」と考え続けてきました。そして行き着いたのが、呼吸でした。

呼吸に意識を向けたとき、ふと思い出したのが、森の中の空気感でした。

私と森の原体験
私は大学時代、森林計測や森林計画を学びました。
山に入り、森をどう育てるか、天然林か人工林か、道をどう作るか、水をどう守るか。木を伐り、運び、山全体をどう循環させるかを考えてきました。

ダムといっても巨大なものだけではありません。土砂の流れを止めるための小さな砂防ダム。森林生態系全体を見渡しながら、山の未来を計画する学びでした。

もう随分前の話ですが、介護の世界に深く入り込み、メタ認知的に考える中で、私は再びこの「森」の感覚に戻ってきたのです。

なぜ森に行くと落ち着くのか
森に行くと、なぜ人は落ち着くのでしょうか。
森林浴の効果は、今では科学的にも証明されています。

人はなぜ、あえて山に登るのでしょう。
なぜ冬山という危険な場所にさえ向かうのでしょう。

達成感、自然との一体感、非日常。理由は人それぞれですが、私が「エイジング」「介護」「認知症」という視点で見たとき、森は呼吸を取り戻す場所なのだと感じています。

森の入り口と人生の歩き方
呼吸が整わなければ、山には入れません。
けれど、森に入ると、自然と呼吸は整っていきます。

ゆっくり吐く。
ゆっくり吸う。
また、ゆっくり吐く。

これはある意味、瞑想状態です。
視点が変わり、自分自身を見つめ直す時間が生まれます。

人生も同じです。山を登るように、時に立ち止まり、呼吸を整えながら歩き続ける。
私は今、「森の入り口と介護」というテーマを、そんなイメージで整理しています。

朝のアウトプットという実験
正直に言えば、私自身もまだ完全に言語化できていません。
だからこそ、朝歩き、呼吸し、考え、太陽の光を浴びながらアウトプットしています。

この「朝のウォーキングラジオ」は、私自身の思考がどこへ向かうのかを確かめる実験であり、皆さんと共有する場でもあります。

介護福祉士試験と外国人介護人材
昨日1月25日は、介護福祉士の国家試験でした。
試験日には現場の人手が一時的に不足する、そんな現実もあります。

私の周りには、外国から日本に来て介護の仕事をしている仲間がいます。彼らにとって介護福祉士資格は、在留資格だけでなく、自分の人生と母国の高齢社会を支える力にもなります。

日本で学び、資格を得た経験は、やがて自国に戻ったとき、大きな財産になるのです。

日本語の壁は「感覚の翻訳」
ここで大きな課題になるのが、日本語です。
単語や文法ではありません。感覚の翻訳です。

「痛い」「不安」「苦しい」。
私たちは擬態語・擬音語を使って感覚を伝えています。ズキズキ、ガンガン、チクチク、ヒリヒリ、ざわざわ。

これは学校で習ったものではなく、生活の中で身につけてきた言葉です。医師も看護師も、こうした感覚表現を前提にコミュニケーションしています。

伝わらない不安
先日、中国の方々とリアルな打ち合わせをしました。
日本に長く住んでいる方でも、「この感覚が本当に伝わっているのか」という不安を抱えています。

単語は分かる。文法も分かる。
でも、この感覚が翻訳できない。

高齢者が夜中に不安を訴えるとき、救急で痛みを伝えるとき、そこに大きな壁があると感じました。

介護教育に足りないもの
制度、医学、介護保険、高齢者心理。
それらを理解していても、感覚の翻訳ができなければ、現場では戸惑います。

私は、この「感覚の翻訳」を学ぶ場が、実はとても少ないのではないかと感じています。

呼吸は国境を越える
言葉が見つからないとき、感情が整理できないとき。
それでも伝わるものがあります。

それが呼吸です。

一緒にゆっくり息を吐く。
ゆっくり吸う。

これは、森の中に入ったときの感覚と重なります。

森の入り口から始まる新しい学びへ
私は今、「森の入り口」という感覚を共有しながら、日本語の感覚表現を命に関わる場面でどう伝えるか、その教材づくりを考えています。

まずは、日本に暮らす中国の方々、介護現場で働く外国人の方向けに。
そこから介護福祉士教育へと接続していけたらと考えています。

ワクワクしていますし、正直ドキドキもしています。

不安になったら、森へ
今日のテーマは「森の入り口と介護」。
不安になったら、ぜひ森へ行ってみてください。遠くの山でなくても、まちの中の林で構いません。

呼吸を整えるだけで、景色は変わります。

今日も、良い一日をお過ごしください。

ご質問は本サイトの「お問い合わせ欄」からお気軽にお寄せください。

[Dignity Well-Kaigo | Multilingual Blog] The Entrance to the Forest and Care

A Question That Begins with a Morning Walk
Good morning. This is Rikyu.
Today as well, I am bringing you a moment to settle your thoughts for the day through my Well-Aging Walking routine.
Today is Monday, January 26. In the slightly chilly air, I am walking while gently regulating my breathing.

Today’s theme is
“The Entrance to the Forest and Care.”

“The entrance to the forest? What does that have to do with caregiving?”
Many of you may be wondering exactly that. In fact, this theme is deeply connected to the concept I value most right now: what I call the ‘Breathing OS of Care.’

Breathing as the Operating System of Care
I am currently continuing an approach that views caregiving through the lens of breathing.

Breathing becomes shallow.
Breathing becomes fast.
Breathing falls out of sync.

We use these expressions unconsciously in our daily lives. For centuries, many sages and thinkers—across medicine, religion, and philosophy—have spoken about the importance of breathing. This is true of the Buddha, Kūkai, traditional medical systems, and Japanese medical culture as well.

Long before medicine became systematized in its current form, people regarded breathing as the foundation of life.
I strongly feel that even in today’s aging society and caregiving settings, care cannot function well unless breathing forms its foundation.

Restlessness that does not subside.
Anxiety that does not fade.
The difficulty caregivers face when engaging with people living with dementia.

Behind these challenges, I see disturbed breathing.

Dementia, BPSD, and the Path Toward Breathing
Especially in dementia care, as I continued to face behavioral and psychological symptoms of dementia (BPSD), I kept asking myself, “Why is this happening?” and “What lies beneath it?”
The place I ultimately arrived at was breathing.

When I turned my awareness to breathing, what suddenly came back to me was the feeling of the air inside a forest.

My Original Experience with Forests
During my university years, I studied forest measurement and forest planning.
I entered the mountains and learned how forests are nurtured: whether they should be natural or planted forests, how paths are built, how water is protected, how trees are harvested and transported, and how the entire mountain ecosystem circulates.

Not all dams are massive structures. There are also small erosion-control dams designed to stop sediment flow. I studied how to plan the future of mountains while observing the entire forest ecosystem.

This was a long time ago. Yet as I became deeply involved in the world of caregiving and reflected on it from a meta-cognitive perspective, I found myself returning to this sensation of the forest once again.

Why Do We Feel Calm in Forests?
Why do people feel calm when they enter a forest?
The effects of forest bathing are now scientifically proven.

Why do people choose to climb mountains at all?
Why do they even head into dangerous winter mountains?

Achievement, unity with nature, escape from daily life—there are many reasons.
But when viewed through the lenses of aging, caregiving, and dementia, I feel that forests are places where we recover our breathing.

The Entrance to the Forest and How We Walk Through Life
If breathing is not regulated, we cannot enter the mountains.
Yet once inside a forest, breathing naturally begins to settle.

Slowly exhale.
Slowly inhale.
Slowly exhale again.

In a sense, this is a meditative state.
Our perspective shifts, and we are given time to look back at ourselves.

Life is the same. Like climbing a mountain, we continue forward—sometimes stopping, sometimes adjusting our breathing along the way.
This is the image through which I am currently organizing the theme of “The Entrance to the Forest and Care.”

Morning Output as an Experiment
To be honest, I have not yet fully put all of this into words.
That is precisely why I walk in the morning, breathe, think, absorb sunlight, and then express these thoughts outwardly.

This Morning Walking Radio is an experiment to observe where my own thinking leads—and a space to share that process with all of you.

The Care Worker Certification Exam and Foreign Care Workers
Yesterday, January 25, was the national exam for certified care workers.
On exam days, caregiving sites often face temporary staff shortages—this is part of the current reality.

Around me are colleagues who came to Japan from overseas to work in caregiving. For them, the care worker qualification is not only about residency status. It is also a means to support their own lives and the aging societies of their home countries.

The experience of studying in Japan and earning a qualification becomes a powerful asset when they eventually return home.

The Japanese Language Barrier: Translating Sensation
Here lies a major challenge: the Japanese language.
This is not about vocabulary or grammar.
It is about translating sensation.

“Pain.”
“Anxiety.”
“Discomfort.”

We convey these sensations using onomatopoeia and mimetic words: zuki-zuki (throbbing), gan-gan (pounding), chiku-chiku (stinging), hiri-hiri (burning), zawa-zawa (uneasy).

These are not words we learned in school; they are acquired through life experience. Doctors and nurses also communicate based on these shared sensory expressions.

The Anxiety of Not Being Understood
Recently, I held an in-person meeting with people from China.
Even those who have lived in Japan for many years carry the anxiety of wondering, “Is my sensation truly being conveyed?”

They understand the words.
They understand the grammar.
But they cannot translate the sensation.

When an older person expresses anxiety in the middle of the night, or pain during an emergency, a significant barrier emerges.

What Is Missing in Care Education
Systems, medicine, long-term care insurance, geriatric psychology—
even when these are understood, caregivers can become lost if sensory translation is missing.

I strongly feel that there are surprisingly few opportunities to learn this translation of sensation.

Breathing Transcends Borders
When words fail, when emotions cannot be organized,
there is still something that can be shared.

That is breathing.

Breathing out slowly together.
Breathing in slowly together.

This overlaps with the sensation of entering a forest.

Toward New Learning That Begins at the Forest’s Entrance
By sharing the sensation of “the entrance to the forest,” I am now considering how to create educational materials that convey Japanese sensory expressions in life-related caregiving situations.

First, for Chinese residents living in Japan and foreign care workers.
From there, I hope to connect this approach to certified care worker education.

I am excited—and honestly, a little nervous as well.

When You Feel Anxious, Go to the Forest
Today’s theme was “The Entrance to the Forest and Care.”
When you feel anxious, please try going to a forest. It does not have to be a distant mountain; even a small grove in the city is enough.

Simply regulating your breathing can change the scenery before you.

I wish you a wonderful day today as well.

If you have any questions, please feel free to contact us through the “Contact” section of this website.

【尊严 Well-Kaigo｜多语言博客】
森林的入口与照护
从清晨的步行开始的提问
大家早上好。我是利久。
今天也从「Well-Aging 早晨步行」开始，为大家带来整理一天思绪的时间。
今天是1月26日，星期一。在略带寒意的空气中，我一边调整呼吸，一边行走。

今天的主题是
「森林的入口与照护」。

“森林的入口？这和照护有什么关系呢？”
或许很多人都会这样想。其实，这个主题与我目前最为重视的一个理念——「照护的呼吸OS」，有着非常深刻的联系。

作为照护OS的「呼吸」
我现在持续进行着一种尝试——从呼吸的角度来思考照护。

呼吸变浅了。
呼吸变快了。
呼吸无法协调了。

在日常生活中，我们常常在无意识中使用这样的表达。自古以来，许多贤者、思想家，以及医学与宗教领域，都反复强调过呼吸的重要性。无论是佛陀、空海，还是传统医学体系、日本的医疗文化，皆是如此。

在“医学”尚未像今天这样体系化之前，人类就已经把呼吸视为人生的基础。
我深切地感受到，在高龄社会与照护现场中，如果没有以呼吸为基础，照护就很难真正顺畅地进行。

无法安定下来，
不安始终无法消除，
照护人员难以与患有认知症的高龄者好好相处。

在这些困扰的背后，我看到的是呼吸的紊乱。

认知症、BPSD，以及通向呼吸的路径
尤其是在认知症照护中，当我不断面对行为与心理症状（BPSD）时，总会反复追问：“为什么会这样？”“原因究竟在哪里？”
最终，我抵达的答案是——呼吸。

当我把意识放回呼吸时，突然浮现在脑海中的，是森林中的空气感。

我与森林的原初体验
在大学时期，我学习的是森林测量与森林规划。
我走进山中，思考如何培育森林：是天然林还是人工林，如何修建道路，如何守护水源，如何砍伐、运输木材，以及如何让整座山形成良性的循环。

所谓的“水坝”，并不只是巨大工程，也包括用于阻止泥沙流失的小型砂防坝。
我学习的是，从整体生态系统的角度，规划山林的未来。

这是很久以前的事情了。然而，当我逐渐深入照护的世界，并以一种“元认知”的方式不断反思时，我发现自己再次回到了这种森林的感受之中。

为什么走进森林会让人安定下来？
为什么人一进入森林，就会感到平静？
如今，“森林浴”的效果已经得到了科学验证。

那么，人们为什么要特意去爬山？
为什么甚至会走向充满危险的冬山？

成就感、与自然的一体感、非日常体验——理由因人而异。
但当我从老化、照护、认知症的视角来看时，我感到森林正是一个让人重新找回呼吸的地方。

森林入口与人生的行走方式
如果呼吸无法调整好，人是无法进入山中的。
但一旦走进森林，呼吸便会自然地慢慢恢复。

慢慢地吐气。
慢慢地吸气。
再一次，慢慢地吐气。

这在某种意义上，就是一种冥想状态。
视角发生变化，也让人获得重新审视自己的时间。

人生亦是如此。
就像登山一样，我们一边前行，一边在必要的时候停下脚步，调整呼吸，再继续走下去。
如今，我正是以这样的意象，来整理「森林的入口与照护」这一主题。

清晨输出，是一场实验
坦率地说，我自己也还没有完全将这一切清楚地语言化。
正因为如此，我才会在清晨行走、呼吸、思考、沐浴阳光，并将这些想法输出出来。

这个「清晨步行广播」，既是我确认自己思考方向的实验场，也是与大家共享这一过程的空间。

介护福祉士考试与外国照护人员
昨天，1月25日，是日本的介护福祉士国家考试。
在考试当天，照护现场往往会出现暂时性的人手不足——这是现实的一部分。

在我身边，有许多从海外来到日本从事照护工作的伙伴。
对他们而言，介护福祉士资格不仅仅关系到居留身份，更是一种支撑自己人生、以及未来支撑母国高龄社会的力量。

在日本学习并取得资格的经历，终将成为他们回到自己国家时的重要资产。

日语的壁垒：感受的翻译
这里存在着一个巨大的课题——日语。
这并不是词汇或语法的问题，而是感受的翻译。

“疼痛”、
“不安”、
“难受”。

我们常常通过拟声词、拟态词来传达感受：
ズキズキ（阵痛）、ガンガン（剧痛）、チクチク（刺痛）、ヒリヒリ（灼痛）、ざわざわ（心神不宁）。

这些并非课堂上学来的语言，而是在生活中自然习得的表达方式。医生与护士，也正是以这些感受性语言为前提进行沟通。

无法被理解的不安
前几天，我与中国的朋友们进行了面对面的交流。
即使是在日本生活多年的人，也依然抱有这样的不安——
“我的这种感受，真的被理解了吗？”

词汇懂了。
语法也懂了。
但感受，无法翻译。

当高龄者在深夜表达不安，
当在急救现场传达疼痛时，
这道无形的壁垒就会显现出来。

照护教育中所缺失的部分
制度、医学、照护保险、高龄者心理。
即使理解了这些，如果无法进行感受的翻译，在现场依然会感到迷茫。

我深刻地感到，能够学习“感受翻译”的场所，实际上非常少。

呼吸，能够跨越国界
当找不到语言，
当情绪无法整理时，
依然有一样东西能够传达。

那就是——呼吸。

一起慢慢地吐气。
一起慢慢地吸气。

这种体验，与走进森林时的感觉，是重叠的。

从森林入口开始的全新学习
现在，我正尝试以「森林的入口」这一感受为线索，思考如何制作教材，让日语中的感受性表达，在关乎生命的照护场景中能够被传达。

首先，是面向生活在日本的中国朋友，以及在照护现场工作的外国照护人员。
接着，希望能够与介护福祉士教育相连接。

我既感到兴奋，也坦率地说，有些紧张。

当你感到不安时，去森林吧
今天的主题是「森林的入口与照护」。
当你感到不安时，请试着走进森林。不必是遥远的深山，即使是城市中的一片小树林，也足够了。

只要调整呼吸，眼前的风景就会发生变化。

也祝愿你，今天能度过美好的一天。

如有任何问题，欢迎通过本网站的「联系我们」栏目随时与我们联系。

【การดูแลที่มีศักดิ์ศรี Well-Kaigo｜บล็อกหลายภาษา】
ทางเข้าป่าและการดูแล
คำถามที่เริ่มต้นจากการเดินยามเช้า
สวัสดีตอนเช้าครับ ผมริคิว
วันนี้เช่นเคย ผมขอเริ่มต้นจาก “Well-Aging Walking” เพื่อแบ่งปันช่วงเวลาสำหรับการจัดระเบียบความคิดของวัน
วันนี้คือวันจันทร์ที่ 26 มกราคม อากาศยามเช้าเย็นเล็กน้อย ผมเดินไปพร้อมกับการปรับลมหายใจให้สงบ

หัวข้อของวันนี้คือ
“ทางเข้าป่าและการดูแล”

“ทางเข้าป่า? สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับการดูแลอย่างไร?”
หลายท่านอาจสงสัยเช่นนั้น แท้จริงแล้ว หัวข้อนี้เชื่อมโยงอย่างลึกซึ้งกับแนวคิดที่ผมให้ความสำคัญมากที่สุดในขณะนี้ นั่นคือ ‘ระบบปฏิบัติการของการดูแลที่เริ่มจากลมหายใจ’

ลมหายใจในฐานะ OS ของการดูแล
ขณะนี้ ผมกำลังพยายามมองการดูแลผ่านมุมมองของ ลมหายใจ

ลมหายใจตื้นลง
ลมหายใจเร็วขึ้น
ลมหายใจไม่ประสานกัน

เราใช้คำเหล่านี้โดยไม่รู้ตัวในชีวิตประจำวัน ตั้งแต่อดีตกาล นักปราชญ์ นักคิด รวมถึงโลกของการแพทย์และศาสนา ได้กล่าวถึงความสำคัญของลมหายใจมาโดยตลอด ไม่ว่าจะเป็นพระพุทธเจ้า คูไค การแพทย์ดั้งเดิม หรือวัฒนธรรมการแพทย์ของญี่ปุ่น

ก่อนที่แนวคิด “การแพทย์” จะถูกจัดระบบอย่างเช่นปัจจุบัน มนุษย์ก็ได้ยึด ลมหายใจเป็นรากฐานของชีวิต มาแล้ว
ผมรู้สึกอย่างยิ่งว่า ในสังคมสูงวัยและในสถานที่ดูแล หากไม่มีลมหายใจเป็นพื้นฐาน การดูแลย่อมไม่อาจดำเนินไปอย่างราบรื่น

ความกระสับกระส่ายที่ไม่หายไป
ความกังวลที่ยังคงอยู่
ความยากลำบากของผู้ดูแลในการเผชิญหน้ากับผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อม

เบื้องหลังปัญหาเหล่านี้ ผมเห็น ความไม่สมดุลของลมหายใจ

ภาวะสมองเสื่อม BPSD และเส้นทางสู่ลมหายใจ
โดยเฉพาะในการดูแลผู้มีภาวะสมองเสื่อม เมื่อผมต้องเผชิญกับอาการทางพฤติกรรมและจิตใจ (BPSD) อยู่เสมอ ผมมักตั้งคำถามว่า
“ทำไมถึงเป็นเช่นนี้?”
“สาเหตุแท้จริงคืออะไร?”

ปลายทางที่ผมไปถึง คือ ลมหายใจ

เมื่อผมหันกลับมาใส่ใจกับลมหายใจ สิ่งที่ผุดขึ้นมาในความทรงจำก็คือ บรรยากาศของอากาศในป่า

ประสบการณ์ดั้งเดิมของผมกับป่า
ในสมัยมหาวิทยาลัย ผมศึกษาเรื่องการวัดป่าไม้และการวางแผนป่าไม้
ผมเข้าไปในภูเขา เรียนรู้การดูแลป่าไม้ การเลือกป่าธรรมชาติหรือป่าปลูก การสร้างทาง การปกป้องแหล่งน้ำ การตัดไม้ การขนส่ง และการสร้างการหมุนเวียนของทั้งภูเขา

เขื่อน ไม่ได้หมายถึงโครงสร้างขนาดใหญ่เท่านั้น แต่ยังรวมถึงเขื่อนกันดินขนาดเล็กเพื่อป้องกันดินถล่ม
ผมเรียนรู้การวางแผนอนาคตของภูเขา โดยมองทั้งระบบนิเวศของป่า

แม้จะเป็นเรื่องในอดีตนานมาแล้ว แต่เมื่อผมดำดิ่งเข้าสู่โลกของการดูแล และพิจารณาด้วยมุมมองเชิงเมตาค็อกนิชัน ผมกลับพบว่าตนเองได้ย้อนกลับมาสู่ ความรู้สึกของป่า อีกครั้ง

ทำไมการเข้าไปในป่าจึงทำให้เราสงบ
เหตุใดเมื่อเราเข้าไปในป่า เราจึงรู้สึกสงบ
ปัจจุบัน ผลของการอาบป่า (Forest Bathing) ได้รับการพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์แล้ว

เหตุใดมนุษย์จึงเลือกปีนเขา
เหตุใดจึงมุ่งหน้าไปยังภูเขาฤดูหนาวที่เต็มไปด้วยความเสี่ยง

ความสำเร็จ ความเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติ หรือการหลีกหนีจากชีวิตประจำวัน—เหตุผลมีหลากหลาย
แต่เมื่อผมมองผ่านมุมของ การสูงวัย การดูแล และภาวะสมองเสื่อม ผมรู้สึกว่าป่าเป็นสถานที่ที่ทำให้เราสามารถ กลับคืนสู่ลมหายใจของตนเอง

ทางเข้าป่าและวิธีเดินของชีวิต
หากลมหายใจไม่ถูกปรับให้เหมาะสม เราไม่อาจเข้าไปในภูเขาได้
แต่เมื่อเข้าไปในป่า ลมหายใจจะค่อย ๆ กลับมาสงบโดยธรรมชาติ

หายใจออกช้า ๆ
หายใจเข้าอย่างช้า ๆ
แล้วหายใจออกอีกครั้งอย่างช้า ๆ

ในแง่หนึ่ง นี่คือสภาวะของสมาธิ
มุมมองเปลี่ยนไป และเราได้เวลามองกลับมาที่ตัวเอง

ชีวิตก็เช่นเดียวกัน
เหมือนการปีนเขา เราเดินต่อไป พร้อมกับหยุดพัก ปรับลมหายใจ และก้าวต่อ
ผมกำลังจัดระเบียบแนวคิด “ทางเข้าป่าและการดูแล” ด้วยภาพเช่นนี้

การถ่ายทอดยามเช้าในฐานะการทดลอง
พูดกันตรง ๆ ผมเองก็ยังไม่สามารถถ่ายทอดทุกอย่างออกมาเป็นคำพูดได้อย่างสมบูรณ์
เพราะเหตุนี้ ผมจึงเดินในยามเช้า หายใจ คิด รับแสงแดด และถ่ายทอดออกมา

“Morning Walking Radio” นี้ เป็นทั้งการทดลองเพื่อตรวจสอบทิศทางความคิดของผมเอง และเป็นพื้นที่แบ่งปันกับทุกท่าน

การสอบผู้ดูแลและแรงงานดูแลจากต่างชาติ
เมื่อวาน วันที่ 25 มกราคม เป็นวันสอบผู้ดูแล (Care Worker) ระดับประเทศของญี่ปุ่น
ในวันสอบ มักเกิดปัญหาขาดแคลนบุคลากรชั่วคราวในสถานที่ดูแล ซึ่งเป็นความจริงที่ต้องเผชิญ

รอบตัวผมมีเพื่อนร่วมงานที่มาจากต่างประเทศเพื่อทำงานด้านการดูแล
สำหรับพวกเขา ใบรับรองผู้ดูแลไม่ใช่เพียงเรื่องของสถานะการพำนัก แต่ยังเป็น พลังในการพยุงชีวิตของตนเอง และสังคมสูงวัยของประเทศบ้านเกิด

ประสบการณ์การเรียนรู้และการได้รับคุณวุฒิในญี่ปุ่น จะกลายเป็นทรัพย์สินอันล้ำค่าเมื่อพวกเขากลับสู่ประเทศของตน

กำแพงของภาษาญี่ปุ่น: การแปลความรู้สึก
ที่นี่มีโจทย์สำคัญอยู่ นั่นคือ ภาษาญี่ปุ่น
ไม่ใช่คำศัพท์หรือไวยากรณ์ แต่คือ การแปลความรู้สึก

“เจ็บ”
“กังวล”
“ไม่สบาย”

เราถ่ายทอดความรู้สึกผ่านคำเลียนเสียงและคำเลียนอาการ เช่น
ズキズキ (ปวดตุบ ๆ), ガンガン (ปวดรุนแรง), チクチク (แสบ ๆ), ヒリヒリ (ร้อนแสบ), ざわざわ (กระวนกระวาย)

สิ่งเหล่านี้ไม่ได้เรียนจากห้องเรียน แต่ซึมซับจากชีวิตประจำวัน
แพทย์และพยาบาลเองก็สื่อสารโดยอาศัยภาษาความรู้สึกเหล่านี้เป็นพื้นฐาน

ความกังวลที่ไม่อาจสื่อสารได้
เมื่อไม่นานมานี้ ผมได้พูดคุยโดยตรงกับชาวจีน
แม้จะอาศัยอยู่ในญี่ปุ่นมานาน หลายคนยังคงมีความกังวลว่า
“ความรู้สึกของฉัน ถูกเข้าใจจริงหรือไม่”

คำศัพท์เข้าใจ
ไวยากรณ์เข้าใจ
แต่ความรู้สึก แปลไม่ได้

เมื่อผู้สูงอายุรู้สึกไม่สบายใจในยามค่ำคืน
เมื่อจำเป็นต้องสื่อสารความเจ็บปวดในสถานการณ์ฉุกเฉิน
กำแพงนี้จะปรากฏขึ้นอย่างชัดเจน

สิ่งที่ขาดหายไปในการศึกษาด้านการดูแล
ระบบ กฎหมาย การแพทย์ ประกันการดูแล จิตวิทยาผู้สูงอายุ
แม้จะเข้าใจทั้งหมดนี้ หากไม่สามารถแปลความรู้สึกได้ ก็ยังคงสับสนในสถานการณ์จริง

ผมรู้สึกอย่างยิ่งว่า พื้นที่ในการเรียนรู้ การแปลความรู้สึก นั้นมีอยู่น้อยมาก

ลมหายใจข้ามพรมแดน
เมื่อไม่อาจหาคำพูด
เมื่ออารมณ์ยังไม่อาจจัดระเบียบ
ยังมีสิ่งหนึ่งที่สื่อสารได้

นั่นคือ ลมหายใจ

หายใจออกช้า ๆ ไปด้วยกัน
หายใจเข้าอย่างช้า ๆ ไปด้วยกัน

นี่คือความรู้สึกเดียวกับการก้าวเข้าสู่ป่า

การเรียนรู้ใหม่ที่เริ่มต้นจากทางเข้าป่า
ขณะนี้ ผมกำลังพิจารณาการสร้างสื่อการเรียนรู้ โดยใช้ความรู้สึกของ “ทางเข้าป่า” เป็นจุดตั้งต้น
เพื่อถ่ายทอดภาษาความรู้สึกของญี่ปุ่นในสถานการณ์การดูแลที่เกี่ยวข้องกับชีวิต

เริ่มจากชาวจีนที่อาศัยอยู่ในญี่ปุ่น และแรงงานดูแลจากต่างชาติ
จากนั้นเชื่อมต่อไปสู่การศึกษาผู้ดูแลในระดับวิชาชีพ

ผมรู้สึกตื่นเต้น และก็ยอมรับตามตรงว่ารู้สึกประหม่าเช่นกัน

เมื่อรู้สึกไม่สบายใจ ให้ไปป่า
หัวข้อของวันนี้คือ “ทางเข้าป่าและการดูแล”
เมื่อคุณรู้สึกกังวล ลองไปป่าดู ไม่จำเป็นต้องเป็นภูเขาที่อยู่ไกล เพียงสวนหรือแนวไม้เล็ก ๆ ในเมืองก็เพียงพอ

เพียงปรับลมหายใจ
ทิวทัศน์ตรงหน้าก็จะเปลี่ยนไป

ขอให้วันนี้เป็นวันที่ดีสำหรับคุณเช่นกัน

หากมีคำถามใด ๆ กรุณาติดต่อผ่านช่อง “ติดต่อเรา” บนเว็บไซต์นี้ได้ทุกเมื่อ

---