【尊厳Well-Kaigo｜多言語ブログ】心が乱れた時｜When the Mind Feels Disturbed

―― 呼吸に戻るという選択 ――

静かな朝、歩きながら考えること
おはようございます。リキです。
今日も「ウエルエイジング・アワー」朝のウォーキングラジオを、隅田川のほとりからお届けします。

今朝の隅田川上空は、澄み切った青空。風もほとんどなく、年末らしい静かな一日が始まっています。寒さはありますが、不思議と心は穏やかです。
こうして毎朝歩きながら話すこの時間が、なぜこれほど自然に続いているのか。もともと「同じことを続けるのが得意ではない」私が、なぜ続けられているのか。そんな問いが、今朝も浮かんできました。

続いている理由は「歩くこと」ではなかった
考えてみると、答えはとてもシンプルでした。
私は「歩いている」から続いているのではなく、「呼吸が整っている」から続いているのだと思うのです。

歩くことは手段であって、目的ではありません。歩くことで自然と呼吸が整い、そこに太陽の光が加わる。身体がその心地よさを受け止め、安心感や快さを感じる。だから、この生活習慣が無理なく続いているのだと、改めて感じています。

心はなぜ乱れるのか
今日のテーマは「心が乱れた時」。
そもそも、心はなぜ乱れるのでしょうか。

脳科学的に見ると、心が乱れている状態では前頭前野が過剰に働き、血流が速くなり、心拍数が上がります。同時に、自律神経の交感神経が優位になり、呼吸は浅く速くなります。
その結果、不安や焦り、動悸といった状態が現れやすくなります。

呼吸が戻す「落ち着き」
しかし、ここで呼吸が変わると状況も変わります。
ゆっくりとした呼吸を意識すると、副交感神経が優位になり、心拍は落ち着き、血流も安定します。不安を司る扁桃体の興奮が和らぎ、前頭前野では記憶や感情の整理が始まります。

心が乱れているとき、呼吸もまた乱れています。
逆に言えば、呼吸を整えることで、心は自然と落ち着いていく。私はこのシンプルな循環を、毎朝の呼吸の中で何度も体感してきました。

朝が教えてくれること
「今日も頑張ろう」と思わなくてもいい。
「今日はいい一日だ」と、自然に感じられる朝がある。

それは誰かに教えられたものではなく、朝の呼吸そのものが教えてくれている感覚です。この感覚は、言葉で説明しようとすると、どうしても薄まってしまいます。
だから私は「伝える」よりも、「語る」ことを選び、このラジオを続けています。

呼吸は伝わるもの
呼吸は、言葉のように説明するものではなく、感じて伝わるものだと思います。
このラジオを聴いた誰かが、「そうだな、少し呼吸してみよう」と思ってくれたなら、それで十分です。

私はこの呼吸という視点を、年を重ねていく人、介護が必要になった人、認知症という症状を抱える人と向き合う中で、大切にしていきたいと考えています。

認知症介護と呼吸という共通点
認知症介護には、さまざまな理論や方法があります。
私自身が取り組んできた回想法、ユマニチュード、バリデーションなど、それぞれに価値があります。また、アルツハイマー型、脳血管性、レビー小体型、前頭側頭型など、疾患ごとの理解も欠かせません。

しかし、これらすべてに共通しているものがあるとしたら、それは「呼吸」ではないでしょうか。

介護の呼吸OSという考え方
これまで中核症状は脳の器質的変化によって起こると説明してきましたし、その理解は今も変わりません。
ただ、その脳を“浮かせている”土台に、呼吸があると捉えてみたとき、私の中で一つの整理が生まれました。

それが「介護の呼吸OS」という考え方です。
これは学術的な正しさを主張するものではなく、毎日歩き、呼吸を整え続けてきた私自身の経験から生まれた整理です。

発明ではなく「回帰」
私は何かを発明したわけでも、革命を起こしたわけでもありません。
ただ、戻るべきところに戻った。それが呼吸でした。

人間の本質に立ち返る感覚。そこに戻れたという達成感が、今の私の新たなミッションになっています。

伝えようとしないという選択
伝える立場にあるからこそ、私は「伝えようとしない」ことを選んでいます。
朝のウォーキングラジオは、アウトプットの場ではありますが、説得の場ではありません。

もし言葉が届かなかったとしても、「一呼吸・ワンスマイル」があればいい。
まずは自分自身が一呼吸する。もし聴いている人がいれば、一緒に一呼吸する。それだけでいいのです。

ひと呼吸・ワンスマイルという実践
私のサンキュー呼吸法では、
3秒吸って、6秒吐いて、9秒静かに整える、という方法をお伝えしています。

ただ、介護の現場では、その時間すら取れないこともあります。
そんなときに使えるのが「ひと呼吸・ワンスマイル」。

相手のためではなく、まず自分自身のために行う。
それだけで、状態は少し変わります。

呼吸は共通言語
呼吸は、経験年数や役職、国や文化を問いません。
新人もベテランも、管理者も同じ。高齢化が進んだ国でも、若い国でも、呼吸は共通です。

言葉が違っても、呼吸は同じ。
だからこそ、呼吸は介護における「共通言語」になり得るのだと思います。

学習療法を振り返って見えたこと
かつて私は、学習療法や脳トレに取り組んできました。
簡単な計算や音読によって、認知症の症状が落ち着くことを多くの現場で体験してきました。

しかし、今振り返ると、その効果の根底にも「呼吸」があったのではないかと感じています。
計算や音読そのものが、呼吸を整え、副交感神経を優位にし、状態を変えていたのかもしれません。

心が乱れたら、呼吸に戻る
外部環境の変化は、私たちの心と身体にすぐ影響を与えます。
しかし、呼吸を整えることで、人は自分自身の状態に戻ることができます。

今日のテーマである「心が乱れた時」。
その原因も呼吸。戻す方法も呼吸。

私は今、確信を持ってそう感じています。

今日を始めるために
もし、心が乱れたな、不安だな、ドキドキするなと感じたら、ぜひ呼吸に戻ってみてください。
今日も、呼吸を整えて「一呼吸・ワンスマイル」から一日を始めていただけたら嬉しいです。

最後までお読みいただき、ありがとうございました。

ご質問は本サイトの「お問い合わせ欄」からお気軽にお寄せください。

【Dignity Well-Kaigo | Podcast】When the Mind Feels Disturbed
— Choosing to Return to the Breath —

A Quiet Morning, Thoughts While Walking
Good morning. This is Riki.
Today as well, I bring you the Well-Aging Hour morning walking radio from the banks of the Sumida River.

Above the Sumida River this morning, the sky is a clear, pure blue. There is almost no wind, and a calm, year-end day is gently beginning. It is cold, yet somehow my mind feels peaceful.
As I walk and speak each morning, I find myself wondering why this time continues so naturally. I was never particularly good at maintaining routines—so why has this continued? That question came to me again this morning.

The Reason It Continues Was Not “Walking”
When I reflected on it, the answer was very simple.
It is not because I am walking that I can continue—but because my breathing is becoming balanced.

Walking is not the goal; it is merely a means. Through walking, breathing naturally settles, and sunlight joins in. The body receives this comfort, sensing reassurance and ease. That is why this daily habit continues without strain—I feel that clearly now.

Why Does the Mind Become Disturbed?
Today’s theme is “When the mind feels disturbed.”
Why does the mind become unsettled in the first place?

From a neuroscience perspective, when the mind is disturbed, the prefrontal cortex becomes overactive, blood flow accelerates, and heart rate rises. At the same time, the sympathetic nervous system dominates, causing breathing to become shallow and rapid.
As a result, anxiety, restlessness, and palpitations easily emerge.

How Breathing Restores Calm
However, when breathing changes, the situation also changes.
By consciously slowing the breath, the parasympathetic nervous system becomes dominant, heart rate calms, and blood flow stabilizes. Excitation in the amygdala—the center of anxiety—softens, and the prefrontal cortex begins organizing memory and emotion.

When the mind is disturbed, breathing is also disturbed.
Conversely, by regulating the breath, the mind naturally settles. I have experienced this simple cycle again and again through my morning breathing.

What the Morning Teaches Us
You do not need to think, “I must do my best today.”
There are mornings when you can naturally feel, “Today will be a good day.”

This is not something taught by someone else—it is a sensation taught by morning breathing itself. When we try to explain it in words, it inevitably becomes diluted.
That is why I choose to speak rather than teach, and why I continue this radio program.

Breathing Is Something That Transmits
Breathing is not something to be explained like language—it is something felt and transmitted.
If someone listening to this radio thinks, “Yes, maybe I’ll take a breath,” that is more than enough.

I wish to cherish this perspective of breathing as I face people who are aging, those who require caregiving, and those living with dementia.

Dementia Care and the Common Thread of Breathing
There are many theories and methods in dementia care.
I have worked with reminiscence therapy, Humanitude, validation, and more—each has its value. Understanding diseases such as Alzheimer’s, vascular dementia, Lewy body dementia, and frontotemporal dementia is also essential.

Yet if there is one thing common to all of them, could it not be breathing?

The Concept of the “Breathing OS of Care”
I have explained that core symptoms arise from organic changes in the brain, and that understanding remains unchanged.
However, when I began to see breathing as the foundation that “supports” the brain, a new clarity emerged for me.

That clarity is what I call the “Breathing OS of Care.”
This is not a claim of academic correctness, but a framework born from my own experience of walking daily and continuously adjusting my breath.

Not an Invention, but a Return
I have not invented anything, nor have I created a revolution.
I simply returned to where I needed to return—and that was breathing.

The sensation of returning to human essence, and the fulfillment of having returned, has become my new mission.

Choosing Not to “Try to Convey”
Because I am in a position to convey, I deliberately choose not to force transmission.
The morning walking radio is a place of expression, not persuasion.

Even if words do not reach, One Breath, One Smile is enough.
First, take one breath yourself. If someone is listening, breathe together. That alone is sufficient.

Practicing “One Breath, One Smile”
In my Thank-You Breathing Method, I share the practice of:
inhaling for 3 seconds, exhaling for 6 seconds, and quietly settling for 9 seconds.

However, in caregiving settings, even that time may not be available.
In such moments, “One Breath, One Smile” becomes useful.

Not for the other person—but first for yourself.
Even that small act can slightly change the state.

Breathing as a Universal Language
Breathing does not depend on years of experience, position, country, or culture.
Beginners and veterans, managers and staff—it is the same. Whether in aging societies or younger ones, breathing is universal.

Even if languages differ, breathing does not.
That is why breathing can become a common language in caregiving.

What Looking Back at Cognitive Training Revealed
In the past, I worked with learning therapy and brain training.
Through simple calculations and reading aloud, I witnessed many cases where dementia symptoms calmed.

Looking back now, I feel that breathing may have been at the core of those effects.
Calculation and reading aloud may have regulated breathing, activated the parasympathetic nervous system, and changed the overall state.

When the Mind Is Disturbed, Return to the Breath
Changes in the external environment immediately affect our mind and body.
Yet by adjusting breathing, we can return to our own state.

Today’s theme—“When the mind feels disturbed.”
The cause is breathing. The way back is also breathing.

I now feel this with deep certainty.

To Begin Today
If you feel unsettled, anxious, or your heart racing, please return to your breath.
I hope you begin today as well by adjusting your breathing—starting with One Breath, One Smile.

Thank you very much for reading to the end.

For any questions, please feel free to contact us through the “Contact” section of this website.

【尊严 Well-Kaigo｜播客】当内心紊乱时
—— 回到呼吸的选择 ——

安静的清晨，在行走中思考
大家早上好，我是利久。
今天也从隅田川河畔，为大家带来「Well-Aging Hour」清晨步行播客。

今晨的隅田川上空，是一片澄澈的蓝天。几乎没有风，年末特有的宁静一天正缓缓开始。天气寒冷，却不知为何，内心却十分平和。
每天这样一边行走一边说话的时间，为什么能如此自然地持续下来？原本并不擅长长期坚持同一件事的我，为什么能一直走到现在？这样的疑问，今天早上又浮现在脑海中。

能持续下来的原因，并不是“走路”
仔细想想，答案其实非常简单。
并不是因为我在「走路」，而是因为我的「呼吸被调整好了」，所以才能持续下来。

走路并不是目的，只是一种手段。通过行走，呼吸自然变得平稳，再加上阳光的照射，身体接收到了这种舒适感，感受到安心与放松。正因为如此，这个生活习惯才能毫不勉强地持续下去，我现在对此有了清晰的体会。

为什么内心会变得紊乱？
今天的主题是「当内心紊乱时」。
那么，内心究竟为什么会紊乱呢？

从脑科学的角度来看，当内心紊乱时，前额叶会过度活跃，血流加快，心率上升。同时，自主神经中的交感神经占据主导，呼吸变得浅而急促。
结果，焦虑、烦躁、心悸等状态就更容易出现。

呼吸带回的「安定」
然而，当呼吸发生变化，状况也随之改变。
当我们有意识地放慢呼吸时，副交感神经开始占据优势，心率逐渐平稳，血流也趋于稳定。掌管不安的杏仁核兴奋减弱，前额叶开始对记忆与情绪进行整理。

当内心紊乱时，呼吸也同样紊乱。
反过来说，只要调整呼吸，内心便会自然安定下来。我在每天清晨的呼吸中，一次又一次地体会到了这一简单而确切的循环。

清晨教会我们的事
不一定非要想着「今天也要加油」。
有些清晨，会让人自然地感受到「今天会是美好的一天」。

这并不是谁教给我们的，而是清晨的呼吸本身带来的感受。一旦试图用语言去解释，这种感觉就会不可避免地被削弱。
因此，我选择「讲述」而不是「教导」，也正因为如此，我持续着这档播客。

呼吸，是可以被感受到的
呼吸并不是像语言那样需要解释的东西，而是可以被感受、被传递的存在。
如果有听众在听完这期播客后，心想「是啊，试着呼吸一下吧」，那就已经足够了。

我希望在面对逐渐老去的人、需要照护的人，以及患有认知症的人时，始终珍视「呼吸」这一视角。

认知症照护与呼吸的共通点
在认知症照护中，存在着各种理论与方法。
我自己曾实践过回想法、优玛尼图德（Humanitude）、验证疗法（Validation）等，每一种都有其价值。同时，对于阿尔茨海默型、脑血管型、路易体型、额颞叶型等不同类型的认知症，也需要充分理解。

然而，如果说这些方法中存在一个共同点，那或许正是「呼吸」。

「照护的呼吸OS」这一思考
至今为止，我一直认为认知症的核心症状源于大脑的器质性变化，这一理解至今未变。
但当我开始把「呼吸」视为支撑大脑运作的基础时，内心产生了一种新的整理与清晰感。

这便是我所说的「照护的呼吸OS」。
这并不是为了主张学术上的正确性，而是源自我每天行走、持续调整呼吸的亲身经验所形成的一种整理方式。

不是发明，而是「回归」
我并没有发明什么，也没有掀起革命。
我只是回到了该回去的地方——那就是呼吸。

回到人之为人的本质，那种「终于回来了」的实感，成为了我当下新的使命。

选择不去「刻意传达」
正因为身处需要传达的位置，我反而选择「不去刻意传达」。
清晨步行播客是一个表达的场所，但并不是说服的场所。

即使语言没有传达到位，只要有「一呼吸·一微笑」就足够了。
先为自己做一次呼吸。如果有人在听，那就一起呼吸。仅此而已。

「一呼吸·一微笑」的实践
在我的「Thank You 呼吸法」中，我介绍的是：
吸气3秒，呼气6秒，安静调整9秒的方法。

然而，在照护现场，往往连这样的时间都无法保证。
这时，「一呼吸·一微笑」就能派上用场。

不是为了对方，而是先为了自己。
仅此一举，就能让状态稍稍发生改变。

呼吸，是共通语言
呼吸不分经验年数、职位高低、国家或文化。
新手与老手、管理者与一线人员都一样。无论是高龄化严重的国家，还是年轻的国家，呼吸都是共通的。

即使语言不同，呼吸依然相同。
正因如此，呼吸有可能成为照护中的「共通语言」。

回顾学习疗法所看到的东西
过去，我曾长期从事学习疗法和脑力训练。
通过简单计算和朗读，我在许多现场见证了认知症症状的缓解。

如今回头看，我逐渐意识到，这些效果的根源中，或许也存在着「呼吸」。
计算与朗读本身，可能正是通过调整呼吸、激活副交感神经，从而改变了整体状态。

当内心紊乱时，回到呼吸
外部环境的变化，会立刻影响我们的身心。
但只要调整呼吸，人就能够回到属于自己的状态。

今天的主题——「当内心紊乱时」。
原因是呼吸，回归的方法也是呼吸。

对此，我现在有着坚定的确信。

为了开始今天
如果你感到内心紊乱、焦虑，或心跳加快，不妨试着回到呼吸。
愿你今天也从调整呼吸开始，以「一呼吸·一微笑」开启新的一天。

感谢你读到最后。

如有任何疑问，欢迎通过本网站的「联系我们」栏目随时与我们取得联系。

【การดูแลที่มีศักดิ์ศรี Well-Kaigo｜พอดแคสต์】เมื่อจิตใจสับสนวุ่นวาย
— การเลือกกลับคืนสู่ลมหายใจ —

เช้าที่เงียบสงบ ความคิดระหว่างการเดิน
สวัสดีตอนเช้าครับ ผมริคิ
วันนี้เช่นกัน ผมขอส่งพอดแคสต์เดินยามเช้า “Well-Aging Hour” จากริมแม่น้ำสุมิดะ

เช้านี้ท้องฟ้าเหนือแม่น้ำสุมิดะสดใส ปราศจากเมฆ แทบไม่มีลม เป็นเช้าปลายปีที่เงียบสงบอย่างยิ่ง แม้อากาศจะหนาว แต่จิตใจกลับรู้สึกสงบอย่างน่าประหลาด
ขณะที่ผมเดินและพูดเช่นนี้ทุกเช้า ผมก็นึกสงสัยว่าเหตุใดช่วงเวลานี้จึงดำเนินต่อไปได้อย่างเป็นธรรมชาติ ทั้งที่ผมไม่ใช่คนที่ถนัดทำสิ่งเดิมต่อเนื่องนัก คำถามเช่นนี้ผุดขึ้นมาอีกครั้งในเช้าวันนี้

เหตุผลที่ทำต่อเนื่องได้ ไม่ใช่เพราะ “การเดิน”
เมื่อไตร่ตรองดู คำตอบกลับเรียบง่ายมาก
ไม่ใช่เพราะผม “เดิน” จึงทำต่อได้ แต่เป็นเพราะ “ลมหายใจของผมถูกปรับให้สมดุล” ต่างหาก

การเดินไม่ใช่เป้าหมาย แต่เป็นเพียงวิธีการ เมื่อเดิน ลมหายใจจะค่อย ๆ สงบลง และเมื่อแสงแดดเข้ามาเสริม ร่างกายก็รับรู้ถึงความสบาย ความอุ่นใจ และความผ่อนคลาย นั่นเองที่ทำให้นิสัยนี้ดำเนินต่อไปได้โดยไม่ฝืนใจ ผมรู้สึกเช่นนั้นอย่างชัดเจน

เหตุใดจิตใจจึงวุ่นวาย
หัวข้อวันนี้คือ “เมื่อจิตใจสับสนวุ่นวาย”
แท้จริงแล้ว เหตุใดจิตใจของเราจึงเกิดความวุ่นวายขึ้น?

จากมุมมองทางประสาทวิทยา เมื่อจิตใจสับสน สมองส่วนหน้าผากจะทำงานมากเกินไป การไหลเวียนเลือดเร็วขึ้น อัตราการเต้นของหัวใจเพิ่มสูง พร้อมกันนั้น ระบบประสาทอัตโนมัติส่วนซิมพาเทติกจะทำงานเด่น ทำให้ลมหายใจตื้นและเร็ว
ผลที่ตามมาคือ ความกังวล ความกระวนกระวาย และอาการใจสั่นเกิดขึ้นได้ง่าย

ลมหายใจที่นำพาความสงบกลับคืนมา
อย่างไรก็ตาม เมื่อการหายใจเปลี่ยนไป สถานการณ์ก็เปลี่ยนตาม
เมื่อเราตั้งใจหายใจให้ช้าลง ระบบประสาทพาราซิมพาเทติกจะเริ่มทำงานเด่น อัตราการเต้นของหัวใจสงบลง การไหลเวียนเลือดเสถียรขึ้น ความตื่นตัวของอะมิกดาลาซึ่งเกี่ยวข้องกับความกลัวและความกังวลจะลดลง และสมองส่วนหน้าผากเริ่มจัดระเบียบความทรงจำและอารมณ์

เมื่อจิตใจวุ่นวาย ลมหายใจก็วุ่นวายเช่นกัน
ในทางกลับกัน หากเราปรับลมหายใจ จิตใจก็จะสงบลงอย่างเป็นธรรมชาติ ผมได้สัมผัสวงจรเรียบง่ายนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผ่านการหายใจยามเช้า

สิ่งที่ยามเช้าสอนเรา
ไม่จำเป็นต้องคิดว่า “วันนี้ต้องพยายามให้มาก”
มีเช้าบางวันที่ทำให้เรารู้สึกอย่างเป็นธรรมชาติว่า “วันนี้จะเป็นวันที่ดี”

สิ่งนี้ไม่ใช่สิ่งที่ใครสอน แต่เป็นความรู้สึกที่ลมหายใจยามเช้าบอกกับเราเอง และเมื่อพยายามอธิบายด้วยคำพูด ความรู้สึกนั้นก็มักจะจางหายไป
เพราะเหตุนี้ ผมจึงเลือก “เล่า” มากกว่า “สอน” และยังคงทำพอดแคสต์นี้ต่อไป

ลมหายใจคือสิ่งที่ส่งต่อได้
ลมหายใจไม่ใช่สิ่งที่ต้องอธิบายเหมือนภาษา แต่เป็นสิ่งที่รับรู้และถ่ายทอดได้
หากมีใครฟังพอดแคสต์นี้แล้วคิดว่า “อืม… ลองหายใจดูสักหน่อย” เพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว

ผมอยากยึดถือมุมมองเรื่องลมหายใจนี้ไว้ ขณะเผชิญกับผู้สูงอายุ ผู้ที่ต้องการการดูแล และผู้ที่มีภาวะสมองเสื่อม

การดูแลผู้มีภาวะสมองเสื่อมกับจุดร่วมของลมหายใจ
การดูแลผู้มีภาวะสมองเสื่อมมีทฤษฎีและวิธีการหลากหลาย
ผมเองเคยปฏิบัติกับวิธีระลึกความหลัง (Reminiscence), ยูมานีจูด (Humanitude), และการยืนยันคุณค่า (Validation) ซึ่งล้วนมีคุณค่า นอกจากนี้ การเข้าใจโรคแต่ละประเภท เช่น อัลไซเมอร์ ชนิดหลอดเลือด ชนิดลิววีบอดี และชนิดกลีบหน้า–ขมับ ก็เป็นสิ่งสำคัญ

แต่หากมีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกันในทุกวิธี นั่นอาจเป็น “ลมหายใจ”

แนวคิด “ระบบปฏิบัติการลมหายใจของการดูแล”
ที่ผ่านมาผมอธิบายว่าอาการหลักของภาวะสมองเสื่อมเกิดจากการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างของสมอง และความเข้าใจนี้ยังไม่เปลี่ยน
อย่างไรก็ตาม เมื่อผมมองว่าลมหายใจคือฐานที่คอยพยุงการทำงานของสมอง ความเข้าใจใหม่ก็เกิดขึ้นภายในตัวผม

นั่นคือแนวคิด “ระบบปฏิบัติการลมหายใจของการดูแล”
นี่ไม่ใช่การอ้างความถูกต้องทางวิชาการ แต่เป็นกรอบความคิดที่เกิดจากประสบการณ์ของผมเอง จากการเดินทุกวันและการปรับลมหายใจอย่างต่อเนื่อง

ไม่ใช่การประดิษฐ์ แต่คือ “การกลับคืน”
ผมไม่ได้ประดิษฐ์สิ่งใหม่ และไม่ได้สร้างการปฏิวัติใด ๆ
ผมเพียงกลับไปยังที่ที่ควรกลับไป — นั่นคือลมหายใจ

ความรู้สึกของการหวนคืนสู่แก่นแท้ของความเป็นมนุษย์ และความอิ่มเอมจากการได้กลับมา กลายเป็นภารกิจใหม่ของผมในวันนี้

การเลือกที่จะไม่ “พยายามถ่ายทอด”
เพราะผมอยู่ในตำแหน่งที่ต้องสื่อสาร ผมจึงเลือกที่จะ “ไม่พยายามถ่ายทอด”
พอดแคสต์เดินยามเช้าเป็นพื้นที่ของการแสดงออก ไม่ใช่พื้นที่ของการโน้มน้าว

แม้คำพูดจะไม่ถึงผู้ฟัง หากมี “หนึ่งลมหายใจ หนึ่งรอยยิ้ม” ก็เพียงพอ
เริ่มจากหายใจหนึ่งครั้งเพื่อตัวเอง หากมีผู้ฟัง ก็หายใจไปพร้อมกัน เท่านั้นก็พอ

การปฏิบัติ “หนึ่งลมหายใจ หนึ่งรอยยิ้ม”
ในวิธีการหายใจ Thank You ของผม ผมแนะนำว่า
หายใจเข้า 3 วินาที หายใจออก 6 วินาที และปรับลมหายใจอย่างเงียบ ๆ 9 วินาที

แต่ในสถานการณ์การดูแลจริง บางครั้งแม้เวลาเท่านี้ก็ไม่มี
ในกรณีนั้น “หนึ่งลมหายใจ หนึ่งรอยยิ้ม” จะช่วยได้

ไม่ใช่เพื่ออีกฝ่าย แต่เพื่อเริ่มจากตัวเราเอง
เพียงเท่านี้ สภาวะก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยแล้ว

ลมหายใจคือภาษาสากล
ลมหายใจไม่แบ่งแยกตามประสบการณ์ ตำแหน่ง ประเทศ หรือวัฒนธรรม
มือใหม่หรือผู้เชี่ยวชาญ ผู้บริหารหรือผู้ปฏิบัติงาน ต่างก็เหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็นประเทศที่เข้าสู่สังคมสูงวัยหรือประเทศที่ยังหนุ่มสาว ลมหายใจก็เหมือนกัน

แม้ภาษาแตกต่าง แต่ลมหายใจเหมือนกัน
เพราะเหตุนี้ ลมหายใจจึงอาจกลายเป็น “ภาษาสากล” ของการดูแลได้

สิ่งที่เห็นเมื่อย้อนมองการบำบัดด้วยการเรียนรู้
ในอดีต ผมเคยทำงานด้านการบำบัดด้วยการเรียนรู้และการฝึกสมอง
ผ่านการคำนวณง่าย ๆ และการอ่านออกเสียง ผมได้เห็นการเปลี่ยนแปลงเชิงบวกในอาการสมองเสื่อมในหลายพื้นที่

เมื่อมองย้อนกลับไป ผมเริ่มตระหนักว่า ที่รากของผลลัพธ์เหล่านั้น อาจมี “ลมหายใจ” อยู่ด้วย
การคำนวณและการอ่านออกเสียงอาจช่วยปรับลมหายใจ กระตุ้นระบบพาราซิมพาเทติก และเปลี่ยนสภาวะโดยรวม

เมื่อจิตใจวุ่นวาย จงกลับมาที่ลมหายใจ
การเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมภายนอกส่งผลต่อจิตใจและร่างกายของเราในทันที
แต่ด้วยการปรับลมหายใจ มนุษย์สามารถกลับคืนสู่สภาวะของตนเองได้

หัวข้อวันนี้ “เมื่อจิตใจสับสนวุ่นวาย”
สาเหตุคือลมหายใจ วิธีการกลับมาก็คือลมหายใจเช่นกัน

ผมรู้สึกถึงสิ่งนี้อย่างมั่นใจจากใจจริง

เพื่อเริ่มต้นวันนี้
หากคุณรู้สึกวุ่นวาย กังวล หรือหัวใจเต้นแรง ลองกลับมาที่ลมหายใจดู
ขอให้วันนี้ของคุณเริ่มต้นด้วยการปรับลมหายใจ และเปิดวันใหม่ด้วย “หนึ่งลมหายใจ หนึ่งรอยยิ้ม”

ขอบคุณที่อ่านจนจบ

หากมีคำถามใด ๆ กรุณาติดต่อเราได้ทางหัวข้อ “ติดต่อเรา” บนเว็บไซต์นี้ได้ทุกเมื่อ