【尊厳Well-Kaigo｜多言語ブログ】説明しない呼吸｜Breathing Without Explanation

―― 言葉の前に整える「介護のOS」――

隅田川の朝から始まる気づき
おはようございます。利久です。
今日も「ウエルエイジング・アワー」朝のウォーキングラジオを、隅田川のほとりからお届けしています。

今朝の東京は、青空が7割ほど広がり、昨日の雨が嘘のような穏やかな空気に包まれています。雨上がりの川面、少し湿った風、ゆっくりと流れる時間。その中で、今日のテーマ「説明しない呼吸」について考えています。

「説明しない」と言いながら、これからそれを説明しようとしている。そう考えると、少し矛盾しているようにも感じます。しかし、なぜ“説明しない呼吸”が重要なのか。その背景だけは、丁寧に言葉にしておく必要があると感じています。

「説明しない」とは、説明を放棄することではない
ここで言う「説明しない」とは、何も伝えない、放棄するという意味ではありません。
介護の現場、とりわけ認知症のある高齢者と向き合う場面で、「その瞬間に説明をしない」という選択をする、という意味です。

不安やイライラが強い状態にあるとき、言葉で説明しても、相手の状態はなかなか変わりません。なぜなら、その方の身体はすでに交感神経が優位になり、自律神経が緊張状態にあるからです。

そのときに必要なのは、「説明」ではなく「状態を整えること」。
まず関わる側が、自分自身の呼吸を整える。そこからすべてが始まる、という考え方です。

呼吸は、最も原始的な非言語コミュニケーション
呼吸は、非言語コミュニケーションのひとつです。
「一呼吸・ワンスマイル」という言葉がありますが、これは単なる気合や精神論ではありません。

人は、言葉よりも先に、相手の呼吸・表情・間（ま）を感じ取っています。呼吸が整っている人のそばにいると、不思議と安心する。その逆もまた然りです。

このことは、脳科学や生命科学の分野では、個別に研究・説明されています。私はそれを介護の現場に応用し、「非薬物療法」「非言語コミュニケーション」として整理してきました。

そして今、「介護の本質・基本は呼吸である」という視点から、あらためて全体を捉え直しています。

すべての人に共通するもの、それが呼吸
国や文化、年齢、立場が違っても、すべての人に共通しているものがあります。それが「呼吸」です。

私はこのことを、何度も何度も繰り返し話しています。OS（オペレーションシステム）のようなものだからです。OSは一度説明して終わり、というものではありません。使い続け、感じ続ける中で、少しずつ理解が深まっていきます。

話しながら、私自身の中でも考えが整理され、言葉が育っていく感覚があります。「説明しない」ということを説明する難しさを、日々実感しています。

言葉が通じない現場で、何が支えになるのか
介護の現場、とりわけ認知症ケアでは、「言葉としての説明」が通用しない場面が多くあります。それがBPSD（行動・心理症状）として現れているとも言えるでしょう。

これまで私たちは、説明力、説得力を重視してきました。しかし、言語が届かない状況において、本当に必要なのは別の力です。

呼吸を整える。
場の空気を整える。
沈黙や間を大切にする。

これは特別な技術ではありませんが、介護の本質的なコミュニケーションスキルだと感じています。

呼吸は「答え」ではなく「OS」
呼吸は「こうすればうまくいく」という答えではありません。
呼吸はOSです。

パソコンで言えば、WindowsやMacOSのようなもの。その上で、アプリやプログラム、コンテンツが動いています。OSが不安定だと、どんなに良いアプリも途中で止まってしまいます。

介護も同じです。
技法、知識、制度、すべては「呼吸」というOSの上で初めて、しなやかに機能します。

空海が見つめていたもの
呼吸について学びを深める中で、私は空海の思想に出会いました。
仏教の中で説かれてきた呼吸の捉え方は、私が介護の現場で感じてきたことと、驚くほど重なっていました。

テーマは違っても、人間の根源に向き合うと、行き着くところは同じなのかもしれません。2000年近く前から、人は呼吸を見つめ続けてきたのだと思います。

朝の呼吸が、一日をつくる
私は「朝の呼吸」をとても大切にしています。
隅田川を歩きながら、太陽を見て、川の流れを感じ、鳥の声に耳を傾ける。その中で、自分の呼吸が整っていくのを感じます。

不安が消える日もあれば、今日も一日やってみようと思える日もある。
それは、朝に呼吸と向き合っているからだと感じています。

3・6・9 呼吸法というひとつの形
私が提案しているのが、「3・6・9呼吸法」です。

・3秒でゆっくり吸う
・6秒でゆっくり吐く
・9秒、静かに心を整える

これを3回繰り返します。

ニコラ・テスラの369の考え方、そして空海の思想を重ね合わせながら、介護の現場でも使える形として整理してきました。これが「介護の呼吸OS」のひとつの実践形です。

介護の呼吸OS研究会という場
こうした考えを共有し、深める場として、「介護の呼吸OS研究会」を立ち上げることにしました。

大人数を集めることが目的ではありません。
本当に介護に向き合い、極めたいと感じている仲間と、一緒に考え、試し、語り合う場です。

この考えが正しいかどうかよりも、「説明しない呼吸」をどう仕組みにしていくか。それを共に探求する仲間との研究会です。

少しずつ声をかけながら、形にしていきたいと思っています。

説明しない、という選択
説明しても伝わらない人を、無理に引き込む必要はありません。
困っていない人に、無理に答えを渡す必要もありません。

本当に困り、本当に大切にしたい人と向き合ったとき、人は自然と呼吸に立ち返る。その道筋を、私は言葉として残しているのだと思っています。

今日も最後までお読みいただき、ありがとうございました。

ご質問は本サイトの「お問い合わせ欄」からお気軽にお寄せください。

Dignity Well-Kaigo | Multilingual Blog
Breathing Without Explanation
— The “Caregiving OS” to Be Prepared Before Words —

An Insight That Begins with a Morning by the Sumida River
Good morning. This is Rikyu.
Today as well, I bring you the Well-Aging Hour morning walking radio from the banks of the Sumida River.

This morning in Tokyo, about seventy percent of the sky is clear blue, and the calm air feels almost unbelievable after yesterday’s rain. The river surface after the rain, the slightly moist breeze, the slow passage of time—within this setting, I am reflecting on today’s theme: “Breathing Without Explanation.”

While saying “without explanation,” I am about to explain it. Seen this way, it may feel somewhat contradictory. However, I believe it is important to carefully put into words why breathing without explanation matters, at least in terms of its background.

“Not Explaining” Does Not Mean Abandoning Explanation
Here, “not explaining” does not mean saying nothing or giving up communication altogether.
It means choosing not to explain in that particular moment, especially in caregiving settings—particularly when facing older adults living with dementia.

When anxiety or irritation is strong, explaining things verbally rarely changes the situation. This is because the body is already dominated by the sympathetic nervous system, and the autonomic nervous system is in a state of tension.

What is needed at such moments is not explanation, but regulation of the state.
The first step is for the caregiver to regulate their own breathing. Everything begins there.

Breathing as the Most Primitive Nonverbal Communication
Breathing is one form of nonverbal communication.
There is a phrase, “One breath, one smile,” but this is not mere motivation or mental attitude.

Before words, humans sense the other person’s breathing, facial expression, and ma—the subtle space or pause between actions. Being near someone whose breathing is calm naturally brings a sense of ease. The opposite is also true.

Neuroscience and life sciences have studied and explained these phenomena individually. I have applied these insights to caregiving practice and organized them as non-pharmacological care and nonverbal communication.

Now, from the perspective that the essence and foundation of caregiving is breathing, I am re-examining the whole picture.

What All Humans Share: Breathing
Regardless of country, culture, age, or position, there is one thing shared by all people: breathing.

I repeat this again and again because breathing functions like an OS—an operating system. An OS is not something explained once and finished. Through continued use and embodied experience, understanding gradually deepens.

As I speak, my own thoughts become more organized, and my language matures. Every day, I feel the difficulty of explaining what it means not to explain.

What Supports Us When Words No Longer Work
In caregiving settings—especially dementia care—there are many situations where verbal explanations simply do not work. These often manifest as BPSD (Behavioral and Psychological Symptoms of Dementia).

Until now, we have emphasized explanatory ability and persuasive communication. However, when language cannot reach the other person, what is truly needed is a different kind of capacity.

To regulate breathing.
To regulate the atmosphere of the space.
To value silence and pauses.

These are not special techniques, but I believe they are essential communication skills at the core of caregiving.

Breathing Is Not an “Answer,” but an “OS”
Breathing is not an answer in the sense of “Do this and it will work.”
Breathing is an OS.

In computer terms, it is like Windows or macOS. Applications, programs, and content run on top of it. If the OS is unstable, even the best applications will eventually stop working.

Caregiving is the same.
Techniques, knowledge, and systems function flexibly and sustainably only when they operate on the OS of breathing.

What Kūkai Was Contemplating
As I deepened my study of breathing, I encountered the philosophy of Kūkai.
The way breathing is understood in Buddhism overlaps remarkably with what I have felt in caregiving practice.

Even if the themes differ, when we face the roots of human existence, we may arrive at the same place. For nearly two thousand years, people have continued to contemplate breathing.

Morning Breathing Creates the Day
I place great importance on morning breathing.
As I walk along the Sumida River, watching the sun, feeling the flow of the water, and listening to birdsong, I sense my breathing gradually settling.

Some days, anxiety fades away.
Other days, I feel ready to take on the day ahead.
I believe this is because I face my breathing in the morning.

The 3–6–9 Breathing Method as One Form
What I propose is the 3–6–9 Breathing Method.

Inhale slowly for 3 seconds
Exhale slowly for 6 seconds
Remain still and gently center the mind for 9 seconds
Repeat this cycle three times.

By integrating Nikola Tesla’s concept of 3–6–9 with Kūkai’s philosophy, I have shaped this into a form usable in caregiving practice. This is one practical expression of the Caregiving Breathing OS.

The Caregiving Breathing OS Study Group
To share and deepen these ideas, I decided to establish the Caregiving Breathing OS Study Group.

The goal is not to gather a large number of people.
It is a place for those who genuinely face caregiving and wish to refine it—thinking, trying, and reflecting together.

Rather than debating whether these ideas are “correct,” the focus is on how to transform breathing without explanation into a workable structure. This is a study group for exploration alongside like-minded colleagues.

I hope to gradually give shape to this initiative while reaching out to others step by step.

Choosing Not to Explain
There is no need to forcefully pull in those who cannot understand, even when explanations are given.
There is no need to offer answers to those who are not troubled.

When people truly struggle, and when they truly wish to care for someone deeply, they naturally return to breathing. I believe I am simply leaving words behind to mark that path.

Thank you very much for reading to the end today.

If you have any questions, please feel free to contact us via the “Contact” section of this website.

尊严 Well-Kaigo｜多语言博客
不解释的呼吸
—— 在语言之前需要被调理的「照护OS」——

从隅田川的清晨开始的觉察
大家早安。我是利久。
今天也从隅田川河畔，为大家带来《Well-Aging Hour》清晨散步广播。

今早的东京，大约有七成是蔚蓝的天空。仿佛昨日的雨从未发生过一般，空气格外平稳而温和。雨后的河面、略带湿润的微风、缓慢流动的时间——就在这样的氛围中，我思考着今天的主题：「不解释的呼吸」。

一边说着“不解释”，一边又要开始解释它。从这个角度看，似乎有些矛盾。然而，我依然觉得，有必要将“为什么不解释的呼吸如此重要”这一背景，谨慎地用语言表达出来。

“不解释”并不是放弃说明
这里所说的“不解释”，并不是指什么都不说，也不是放弃沟通。
它的意思是：在那个当下，选择不去解释——尤其是在照护现场，面对患有认知症的高龄者时。

当不安或烦躁情绪强烈时，即使用语言反复说明，状态也很难改变。
因为此时，身体往往已经处于交感神经占优势的状态，自律神经处在高度紧张之中。

在这样的时刻，真正需要的不是“说明”，而是“调理状态”。
首先，由照护者自身开始，先调理好自己的呼吸——一切，正是从这里开始的。

呼吸，是最原始的非语言沟通
呼吸，是一种非语言沟通。
常听到“一次呼吸，一个微笑”这样的说法，但这并不是精神口号或意志力的问题。

人在理解语言之前，会先感知对方的呼吸、表情，以及“间（ma）”——那种微妙的停顿与空间感。
靠近呼吸平稳的人，自然会感到安心；反之亦然。

关于这一点，脑科学与生命科学领域已经分别进行了研究与说明。我将这些理解应用于照护现场，整理为非药物照护、非语言沟通的实践视角。

而现在，我正站在“照护的本质与基础是呼吸”这一立场上，重新整体审视照护这件事。

所有人共同拥有的东西：呼吸
无论国家、文化、年龄或立场如何不同，有一件事是所有人共同拥有的——那就是呼吸。

我一次又一次地重复这一点，是因为它就像一个OS（操作系统）。
OS并不是解释一次就结束的东西，而是在不断使用、不断体感的过程中，理解才会逐渐加深。

在说话的同时，我也感受到自己的思考在被整理，语言在慢慢成熟。
“解释不解释”，本身就是一件极其困难的事情，我每天都在体会这一点。

当语言无法发挥作用时，支撑照护的是什么
在照护现场，尤其是认知症照护中，有许多场景是“语言说明”无法发挥作用的。这些状态，往往以BPSD（行为与心理症状）的形式表现出来。

过去，我们一直重视说明能力、说服能力。
但在语言无法触及的状态下，真正需要的是另一种力量。

调理呼吸。
调理空间的空气与氛围。
珍惜沉默与“间”。

这些并非特殊技巧，却是我所认为的、照护中最本质的沟通能力。

呼吸不是“答案”，而是“OS”
呼吸并不是那种“照着做就能解决问题”的答案。
呼吸，是OS。

如果用电脑来比喻，它就像 Windows 或 macOS。
所有应用、程序与内容，都是运行在OS之上的。一旦OS不稳定，再优秀的应用也会中途停止。

照护也是如此。
技术、知识、制度，只有在“呼吸”这一OS之上，才能真正灵活而持续地发挥作用。

空海所凝视的东西
在不断学习呼吸的过程中，我遇见了空海的思想。
佛教中对呼吸的理解，与我在照护现场所感受到的内容，出乎意料地高度重合。

即便主题不同，当我们直面人类的根源时，或许终将抵达同一个地方。
近两千年来，人类一直在凝视着呼吸。

清晨的呼吸，创造一天
我非常重视“清晨的呼吸”。
沿着隅田川行走，注视太阳，感受水流，倾听鸟鸣——在这样的过程中，我能清楚地感觉到自己的呼吸逐渐被调理。

有时，不安会消失；
有时，会产生“今天也试着努力一下吧”的感觉。
我认为，这正是因为在清晨，我与呼吸好好地相遇了。

3・6・9 呼吸法：一种具体的形式
我所提出的，是「3・6・9 呼吸法」。

用 3 秒缓缓吸气
用 6 秒缓缓吐气
用 9 秒静静地安住身心
重复三次。

这是我将尼古拉·特斯拉的 3-6-9 思想，与空海的理念相互重叠、整理后，形成的一种可用于照护现场的实践形式。
它是「照护的呼吸OS」的一个具体体现。

「照护的呼吸OS研究会」这一场所
为了分享并深化这些想法，我决定成立「照护的呼吸OS研究会」。

目的并不是聚集大量人数。
而是与那些真正面对照护、希望不断精进的人，一起思考、尝试、交流的场所。

与其争论这些想法是否“正确”，不如共同探索：
如何将“不解释的呼吸”转化为可持续的结构与实践。

我希望在逐步邀请伙伴的过程中，让这个研究会慢慢成形。

选择“不解释”
对于即使解释也无法理解的人，没有必要勉强拉他们进来。
对于并未感到困扰的人，也无需强行递上答案。

当人真正陷入困境、真正想要珍惜眼前之人时，自然会回到呼吸。
我想，我只是把通往那里的路径，留成了文字。

感谢您今天读到最后。

如有任何疑问，欢迎通过本网站的「联系我们」页面与我们取得联系。

การดูแลที่มีศักดิ์ศรี Well-Kaigo｜บล็อกหลายภาษา
ลมหายใจที่ไม่ต้องอธิบาย
— “ระบบปฏิบัติการของการดูแล” ที่ควรจัดเตรียมก่อนถ้อยคำ —

การตระหนักรู้ที่เริ่มต้นจากเช้าวันใหม่ริมแม่น้ำสุมิดะ
สวัสดีตอนเช้าครับ ผมริคิว
วันนี้เช่นเคย ผมขอส่งรายการ Well-Aging Hour ช่วงเดินยามเช้า จากริมแม่น้ำสุมิดะ

เช้าวันนี้ในกรุงโตเกียว ท้องฟ้าสีฟ้าครอบคลุมราวเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ บรรยากาศสงบจนแทบไม่น่าเชื่อว่าเมื่อวานเพิ่งมีฝนตก ผิวน้ำหลังฝน ลมที่ยังมีความชื้นเล็กน้อย และเวลาที่ไหลไปอย่างช้า ๆ — ท่ามกลางบรรยากาศเช่นนี้ ผมกำลังใคร่ครวญหัวข้อของวันนี้คือ “ลมหายใจที่ไม่ต้องอธิบาย”

แม้จะพูดว่า “ไม่ต้องอธิบาย” แต่ผมกำลังจะอธิบายมันอยู่ นั่นอาจฟังดูย้อนแย้งเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม ผมรู้สึกว่าการอธิบาย เหตุผลว่าทำไมลมหายใจที่ไม่ต้องอธิบายจึงสำคัญ เป็นสิ่งที่จำเป็น อย่างน้อยในแง่ของบริบทและที่มา

“ไม่อธิบาย” ไม่ได้หมายถึงการละทิ้งการสื่อสาร
คำว่า “ไม่อธิบาย” ในที่นี้ ไม่ได้หมายถึงการไม่พูดอะไรเลย หรือการละทิ้งการสื่อสาร
แต่หมายถึง การเลือกไม่อธิบายในช่วงเวลานั้น โดยเฉพาะในสถานการณ์การดูแล และโดยเฉพาะเมื่อเผชิญหน้ากับผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อม

เมื่อความวิตกกังวลหรือความหงุดหงิดรุนแรง การอธิบายด้วยถ้อยคำแทบไม่สามารถเปลี่ยนสถานการณ์ได้
เนื่องจากในขณะนั้น ร่างกายมักอยู่ในภาวะที่ระบบประสาทซิมพาเทติกทำงานเด่น และระบบประสาทอัตโนมัติอยู่ในสภาวะตึงเครียด

สิ่งที่จำเป็นในช่วงเวลานั้น ไม่ใช่ “การอธิบาย” แต่คือ การปรับสภาพ
และขั้นตอนแรกคือ ผู้ดูแลต้องเริ่มจากการปรับลมหายใจของตนเอง — ทุกอย่างเริ่มต้นจากตรงนี้

ลมหายใจคือการสื่อสารที่ไม่ใช้คำพูดที่ดั้งเดิมที่สุด
ลมหายใจเป็นรูปแบบหนึ่งของการสื่อสารที่ไม่ใช้คำพูด
มีคำกล่าวว่า “หนึ่งลมหายใจ หนึ่งรอยยิ้ม” แต่สิ่งนี้ไม่ใช่เพียงกำลังใจหรือแนวคิดทางจิตใจ

มนุษย์รับรู้ลมหายใจ สีหน้า และ “ช่วงว่าง” หรือ ma ของอีกฝ่าย ก่อนที่จะเข้าใจถ้อยคำ
เมื่อเราอยู่ใกล้คนที่ลมหายใจสงบ เราจะรู้สึกผ่อนคลายอย่างเป็นธรรมชาติ และในทางกลับกันก็เช่นเดียวกัน

ประเด็นนี้ได้รับการศึกษาและอธิบายในสาขาประสาทวิทยาและชีววิทยาชีวิต ผมนำความรู้เหล่านั้นมาประยุกต์ใช้ในงานดูแล และจัดระบบเป็นแนวคิดของ การดูแลแบบไม่ใช้ยา และ การสื่อสารที่ไม่ใช้คำพูด

และในวันนี้ ผมกำลังมองการดูแลทั้งหมดใหม่อีกครั้ง จากมุมมองที่ว่า
แก่นแท้และพื้นฐานของการดูแล คือ ลมหายใจ

สิ่งที่มนุษย์ทุกคนมีร่วมกัน: ลมหายใจ
ไม่ว่าจะต่างกันด้านประเทศ วัฒนธรรม อายุ หรือบทบาท สิ่งหนึ่งที่มนุษย์ทุกคนมีเหมือนกัน คือ ลมหายใจ

ผมพูดเรื่องนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพราะลมหายใจเปรียบเสมือน OS หรือระบบปฏิบัติการ
OS ไม่ใช่สิ่งที่อธิบายครั้งเดียวแล้วจบ แต่เป็นสิ่งที่ความเข้าใจจะค่อย ๆ ลึกซึ้งขึ้น ผ่านการใช้งานและการรับรู้ด้วยร่างกาย

ขณะที่ผมพูด ผมก็รู้สึกว่าความคิดของตัวเองถูกจัดระเบียบมากขึ้น และถ้อยคำค่อย ๆ เติบโต
ผมตระหนักถึงความยากของการ “อธิบายการไม่อธิบาย” อยู่ทุกวัน

เมื่อถ้อยคำไม่อาจสื่อถึง สิ่งใดคือสิ่งที่ค้ำจุนการดูแล
ในสถานการณ์การดูแล โดยเฉพาะการดูแลผู้มีภาวะสมองเสื่อม มีหลายช่วงเวลาที่ “การอธิบายด้วยถ้อยคำ” ใช้ไม่ได้
สิ่งเหล่านี้มักปรากฏในรูปของ BPSD (อาการทางพฤติกรรมและจิตใจ)

ที่ผ่านมา เราให้ความสำคัญกับทักษะการอธิบายและการโน้มน้าว
แต่เมื่อถ้อยคำไม่สามารถเข้าถึง สิ่งที่จำเป็นจริง ๆ คือพลังอีกแบบหนึ่ง

การปรับลมหายใจ
การปรับบรรยากาศของพื้นที่
การให้คุณค่ากับความเงียบและช่วงว่าง

สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เทคนิคพิเศษ แต่ผมเชื่อว่าเป็นทักษะการสื่อสารที่เป็นแก่นแท้ของการดูแล

ลมหายใจไม่ใช่ “คำตอบ” แต่คือ “OS”
ลมหายใจไม่ใช่คำตอบในความหมายของ “ทำแบบนี้แล้วจะได้ผล”
ลมหายใจคือ OS

หากเปรียบกับคอมพิวเตอร์ มันคือ Windows หรือ macOS
แอปพลิเคชัน โปรแกรม และเนื้อหาทั้งหมด ทำงานอยู่บน OS หาก OS ไม่เสถียร ต่อให้แอปดีแค่ไหน ก็อาจหยุดลงกลางทาง

การดูแลก็เช่นเดียวกัน
เทคนิค ความรู้ และระบบต่าง ๆ จะทำงานได้อย่างยืดหยุ่นและต่อเนื่อง ก็ต่อเมื่ออยู่บน OS ที่ชื่อว่า “ลมหายใจ”

สิ่งที่คูไคได้เพ่งมอง
ขณะศึกษาลมหายใจอย่างลึกซึ้ง ผมได้พบกับแนวคิดของคูไค
วิธีมองลมหายใจในพุทธศาสนา ซ้อนทับกับสิ่งที่ผมสัมผัสมาในงานดูแลอย่างน่าประหลาดใจ

แม้หัวข้อจะต่างกัน แต่เมื่อเราหันกลับไปมองรากเหง้าของความเป็นมนุษย์ เราอาจไปถึงจุดเดียวกัน
มนุษย์ได้เฝ้ามองลมหายใจมานานเกือบสองพันปีแล้ว

ลมหายใจยามเช้า สร้างทั้งวัน
ผมให้ความสำคัญกับ “ลมหายใจยามเช้า” อย่างมาก
การเดินเลียบแม่น้ำสุมิดะ มองดวงอาทิตย์ รับรู้การไหลของน้ำ และฟังเสียงนก — ในกระบวนการนี้ ผมสัมผัสได้ว่าลมหายใจของตัวเองค่อย ๆ ถูกปรับให้สมดุล

บางวัน ความกังวลจางหาย
บางวัน ผมรู้สึกว่า “วันนี้ก็ลองทำให้ดีที่สุดอีกวัน”
ผมเชื่อว่าสิ่งนี้เกิดขึ้น เพราะผมได้เผชิญหน้ากับลมหายใจในยามเช้า

วิธีหายใจ 3・6・9 : รูปแบบหนึ่งของการปฏิบัติ
สิ่งที่ผมเสนอคือ วิธีหายใจ 3・6・9

หายใจเข้าอย่างช้า ๆ 3 วินาที
หายใจออกอย่างช้า ๆ 6 วินาที
อยู่กับความสงบของใจ 9 วินาที
ทำซ้ำทั้งหมด 3 รอบ

นี่คือรูปแบบที่ผมนำแนวคิด 3-6-9 ของนิโคลา เทสลา มาผสานกับปรัชญาของคูไค และจัดระบบให้ใช้ได้จริงในงานดูแล
นี่คือหนึ่งในรูปแบบการปฏิบัติของ OS ลมหายใจในการดูแล

พื้นที่แห่งการเรียนรู้: กลุ่มวิจัย OS ลมหายใจในการดูแล
เพื่อแบ่งปันและพัฒนาแนวคิดเหล่านี้ ผมจึงตัดสินใจก่อตั้ง
“กลุ่มวิจัย OS ลมหายใจในการดูแล”

เป้าหมายไม่ใช่การรวมผู้คนจำนวนมาก
แต่เป็นพื้นที่สำหรับผู้ที่เผชิญกับการดูแลอย่างจริงจัง และต้องการขัดเกลามันให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น
เพื่อคิด ทดลอง และแลกเปลี่ยนไปด้วยกัน

มากกว่าการถกเถียงว่าแนวคิดนี้ “ถูกต้องหรือไม่”
เราต้องการสำรวจร่วมกันว่า จะทำอย่างไรให้ “ลมหายใจที่ไม่ต้องอธิบาย” กลายเป็นโครงสร้างที่ยั่งยืน

ผมอยากค่อย ๆ เชิญชวนผู้คน และทำให้พื้นที่นี้ค่อย ๆ เป็นรูปเป็นร่าง

การเลือก “ไม่อธิบาย”
ไม่มีความจำเป็นต้องดึงผู้ที่ไม่เข้าใจ แม้จะอธิบายแล้วก็ตาม
และไม่จำเป็นต้องมอบคำตอบให้กับผู้ที่ยังไม่รู้สึกเดือดร้อน

เมื่อมนุษย์เผชิญกับความทุกข์อย่างแท้จริง และต้องการดูแลใครสักคนจากใจจริง
พวกเขาจะกลับไปสู่ลมหายใจโดยธรรมชาติ

ผมคิดว่าหน้าที่ของผม คือการทิ้งร่องรอยของเส้นทางนั้นไว้ในรูปของถ้อยคำ

ขอบคุณที่อ่านจนจบในวันนี้

หากมีคำถามใด ๆ โปรดติดต่อเราได้ทางหน้า
“ติดต่อเรา” บนเว็บไซต์นี้