【尊厳Well-Kaigo｜多言語ブログ】甘いものが欲しくなる時｜When We Crave Sweet Foods

―― 認知症ケアと食・感情・呼吸をつなぐ視点 ――

穏やかな朝から始まる問い
おはようございます。利久です。
今日も「ウエルエイジング・アワー」朝のウォーキングラジオを、隅田川のほとりからお届けしています。今朝の空は澄み切った青空。風もなく、マンションの壁面に朝焼け（モルゲンロート）がやさしく映り、鳥たちが静かに飛び立っていきました。そんな穏やかな朝の中で、今日のテーマを考えます。

今回のテーマは
「尊厳Well-Kaigo｜甘いものが欲しくなる時」 です。

私たちはなぜ甘いものを求めるのか
皆さんは甘いものを召し上がりますか。
私は以前、かなり甘いものを摂っていました。果物、バナナ、りんご、さつまいも、かぼちゃ、はちみつ。どれも「体に良い」と言われる食材です。白砂糖だけは控えていましたが、それ以外の甘味は比較的積極的に摂っていました。

しかし現在、私は甘いものを意識的に抜く生活をしています。理由はシンプルです。
「自分の体で試してみよう」と思ったからです。

きっかけは認知症のBPSDでした
この試みのきっかけは、「尊厳認知症介護講座」を構築する中で、認知症のBPSD（行動・心理症状）を改めて整理していた時のことでした。

BPSDの中には、

甘いものを強く欲しがる
無目的に甘いものを探し続ける
落ち着かず、イライラする
怒りっぽくなる、不安が強くなる
といった症状が少なからず見られます。
これらは「中核症状（記憶障害や見当識障害）」から派生するものだと説明されますが、私はある疑問を持ちました。

「なぜ、甘いものなのか？」

安全配慮が生活感を奪うこともある
認知症ケアの現場では、誤食や事故を防ぐため、
「危ないものは置かない」
「食べてはいけないものは視界に入れない」
という環境調整が行われます。

確かに安全は大切です。しかし一方で、生活空間から“生活感”が消えてしまうという別の課題も生まれます。
このバランスをどう考えるか。その中で、私は「甘いものを欲しがる意味」に目を向けました。

四毒五悪という考え方との出会い
調べていく中で出会ったのが、吉野敏明先生が提唱する「四毒五悪」という考え方でした。
詳しくはYouTubeなどで多く語られていますが、要点は以下です。

四毒

糖分（甘いもの）
植物油
小麦粉
乳製品
これらを多くの慢性疾患の根源として捉え、「可能な限り摂らない」という考え方です。
表現はやや過激ですが、話を聞いていくと腑に落ちる点が多くありました。

甘いものは「悲しみ」のサイン？
特に興味深かったのは、「甘いもの」に対する東洋医学的な視点です。
甘味は、

悲しみ
不安
緊張
イライラ
といった感情と深く関係し、心を落ち着かせようとする自己調整の行為だと説明されます。

つまり、甘いものを欲しがる行動は、
「落ち着きたい」「安心したい」という心のメッセージ
である可能性があるのです。

私自身の振り返り
この考え方に触れ、私は自分自身を振り返りました。
確かに、甘いものを欲する時は、

疲れている時
不安な時
イライラしている時
気持ちが沈んでいる時
が多かったように思います。

そこで私は決めました。
まずは3か月、甘いものをやめてみよう。

食事が変わると暮らしが変わる
実際にやってみると、買い物の内容が大きく変わりました。
パンやお菓子は買えません。植物油も使わなくなります。
代わりに、

甘くない野菜
海藻
貝類
肉や魚
が中心になります。調理法も、炒めるより蒸す・煮るが増えました。

DSO理論とのつながり
私は以前から、

ドーパミン
セロトニン
オキシトシン
という3つのホルモンバランス（DSO）が、人の安定や幸福に深く関わると伝えています。
甘いものはドーパミンと強く関係し、過剰になると感情の波を大きくします。
イライラや怒りはセロトニン不足とも関連します。

食事は、感情・行動・人間関係にまで影響するのです。

認知症ケアにどう活かすか
甘いものを欲しがる。怒りっぽくなる。介護抵抗が強くなる。
これらを「問題行動」として抑えるのではなく、
「なぜそうなっているのか」
を考える視点が、尊厳Well-Kaigoです。

生活習慣、食文化、環境、呼吸、睡眠。
それらが複雑に絡み合い、今の状態が生まれています。

呼吸をOSにした介護へ
私は今、介護のOS（基本構造）を「呼吸」に置いています。
呼吸が整うと、睡眠が整い、朝の目覚めが変わり、日中の過ごし方が変わり、そして食事にもつながっていきます。

甘いものを控えることも、その一部です。
これは正解を押し付ける話ではありません。
自分の体と心を観察するための一つの選択肢です。

これから、ここから
甘いものが欲しくなる時。
それは、体や心からのサインかもしれません。
認知症ケアの現場でも、まずは「意味を聴く」ことから始めたいと思います。

少しでも参考になれば幸いです。
今日もお読みいただき、ありがとうございました。

ご質問は本サイトの「お問い合わせ欄」からお気軽にお寄せください。

【Dignity Well-Kaigo | Multilingual Blog】
When We Crave Sweet Foods
— Connecting Dementia Care with Food, Emotions, and Breathing —

A Question That Begins with a Gentle Morning
Good morning. This is Rikyu.
Today again, I am sharing the Well-Aging Hour morning walking radio from the banks of the Sumida River.
The sky this morning is a clear, deep blue. There is no wind. The soft glow of the morning light (Morgenrot) reflects gently on the walls of nearby apartment buildings, and birds quietly take flight. In this calm and peaceful atmosphere, I begin to reflect on today’s theme.

Today’s theme is:
“Dignity Well-Kaigo | When We Crave Sweet Foods.”

Why Do We Seek Sweet Foods?
Do you enjoy sweet foods?
In the past, I consumed quite a lot of them myself—fruit, bananas, apples, sweet potatoes, pumpkin, and honey. All of these are commonly said to be “good for the body.” I avoided refined white sugar, but otherwise, I actively consumed many forms of sweetness.

However, I am now intentionally living a life without sweet foods.
The reason is simple:
I wanted to experiment with my own body.

The Trigger Was Dementia-Related BPSD
The starting point for this experiment came while I was developing the Dignity Dementia Care Program and reorganizing my understanding of BPSD (Behavioral and Psychological Symptoms of Dementia).

Among BPSD, we often observe symptoms such as:

Strong cravings for sweet foods
Repeatedly searching for sweets without clear purpose
Restlessness and irritability
Increased anger or anxiety
These symptoms are usually explained as secondary effects derived from core symptoms such as memory impairment or disorientation. However, I began to ask myself a question:

“Why sweets?”

When Safety Measures Remove the Sense of Living
In dementia care settings, environmental adjustments are made to prevent accidental ingestion or injury:

“Do not place dangerous items nearby.”
“Keep inedible items out of sight.”
Safety is, of course, essential.
However, at the same time, another issue arises: the loss of a sense of everyday life from the living space.

As I considered how to balance safety and dignity, I began to focus on the meaning behind craving sweet foods.

Encountering the Concept of “Four Poisons, Five Evils”
Through my research, I encountered the concept known as “Four Poisons and Five Evils,” advocated by Dr. Toshiaki Yoshino.
This concept is widely discussed on platforms such as YouTube, but the core idea can be summarized as follows.

The Four Poisons:
Sugar (sweet foods)
Vegetable oils
Wheat flour
Dairy products
These are regarded as root causes of many chronic conditions and are recommended to be avoided as much as possible.

While the expression may sound extreme, I found many points that resonated deeply as I listened and reflected.

Are Sweet Foods a Sign of “Sadness”?
What I found particularly fascinating was the perspective on sweetness found in Eastern medicine.
Sweet flavors are said to be deeply connected to emotions such as:

Sadness
Anxiety
Tension
Irritability
From this view, consuming sweet foods is understood as a self-regulating act to calm the mind.

In other words, craving sweets may be a message from within saying:
“I want to calm down.”
“I want to feel safe.”

Reflecting on Myself
With this understanding, I reflected on my own experiences.
Indeed, I tended to crave sweet foods when I was:

Physically tired
Feeling anxious
Irritated or stressed
Emotionally low
This realization led me to make a decision.

I would stop consuming sweet foods for three months.

When Food Changes, Life Changes
Once I started, my shopping habits changed dramatically.
I no longer bought bread or sweets. I stopped using vegetable oils.

Instead, my diet shifted toward:

Non-sweet vegetables
Seaweed
Shellfish
Meat and fish
Cooking methods also changed. Rather than frying, I began steaming and simmering more often.

The Connection to the DSO Theory
I have long shared the idea that the balance of three hormones—

Dopamine
Serotonin
Oxytocin
—which I call DSO, is deeply connected to emotional stability and happiness.

Sweet foods strongly stimulate dopamine. When excessive, they can amplify emotional fluctuations.
Irritability and anger are often associated with serotonin deficiency.

Food, therefore, influences not only physical health but also emotions, behavior, and human relationships.

How Can This Be Applied to Dementia Care?
Craving sweets. Becoming easily angered. Strong resistance to care.
Rather than suppressing these as “problem behaviors,”
Dignity Well-Kaigo asks us to consider:

“Why is this happening?”

Lifestyle habits, food culture, environment, breathing, and sleep—all intertwine to shape the current condition of a person.

Toward Care That Uses Breathing as Its Operating System
At present, I place breathing at the core—the operating system—of caregiving.
When breathing is regulated, sleep improves.
When sleep improves, mornings change.
When mornings change, daytime living changes.
And ultimately, eating habits change as well.

Reducing sweet foods is simply one part of this process.

This is not about imposing a “correct answer.”
It is one option for observing one’s own body and mind.

From Here, Forward
When we crave sweet foods,
it may be a signal from our body or heart.

Even in dementia care settings, I believe we should begin by listening to the meaning behind behaviors.

I hope this perspective offers some insight.
Thank you very much for reading today.

If you have any questions, please feel free to contact us through the “Inquiry” section on this website.

【尊严 Well-Kaigo｜多语言博客】
当我们渴望甜食的时候
—— 连接认知症照护、饮食、情绪与呼吸的视角 ——

从一个宁静的清晨开始的提问
大家早上好，我是利久。
今天，我依然从隅田川河畔，为大家带来《Well-Aging Hour》清晨散步广播。今早的天空澄澈湛蓝，没有一丝风。柔和的晨光（Morgenrot）轻轻映照在公寓的墙面上，鸟儿静静地振翅飞起。在这样平静而温柔的清晨，我开始思考今天的主题。

今天的主题是：
「尊严 Well-Kaigo｜当我们渴望甜食的时候」。

我们为什么会想要吃甜食？
大家喜欢甜食吗？
过去的我，其实摄取了不少甜食——水果、香蕉、苹果、红薯、南瓜、蜂蜜。这些都被认为是“对身体有益”的食物。我虽然刻意避免白砂糖，但对于其他形式的甜味，却相对积极地摄取。

然而现在，我正在有意识地减少甜食的生活。
理由很简单：
我想用自己的身体做一次实验。

契机来自认知症的 BPSD
这个尝试的起点，来自我在构建「尊严认知症照护课程」时，对BPSD（行为与心理症状）进行系统整理的过程。

在 BPSD 中，我们经常会看到以下表现：

强烈渴求甜食
无目的地反复寻找甜食
难以安静、容易烦躁
易怒、焦虑感增强
这些症状通常被解释为由“核心症状”（如记忆障碍、定向障碍）所引发的次级表现。然而，我心中浮现出一个疑问：

“为什么偏偏是甜食？”

安全考量，有时也会夺走“生活感”
在认知症照护现场，为了防止误食或意外，常常会进行环境调整：

“不要放置危险物品”
“不要让不能吃的东西进入视线范围”
安全当然非常重要。
但与此同时，也可能带来另一个问题——生活空间中“生活的气息”逐渐消失。

在思考如何平衡安全与尊严的过程中，我开始将目光投向
“渴望甜食这一行为本身的意义”。

与「四毒五恶」理念的相遇
在不断查阅资料的过程中，我接触到了由吉野敏明医生提出的
「四毒五恶」这一理念。

这一理念在 YouTube 等平台上已有大量讨论，其核心要点如下：

四毒：
糖分（甜食）
植物油
小麦粉
乳制品
这些被视为许多慢性疾病的根源，因此主张“尽可能避免摄取”。

虽然这种表述略显激进，但在深入了解之后，我发现其中有许多令人信服的地方。

甜食，是“悲伤”的信号吗？
让我尤为感兴趣的是，从东方医学的角度来看待“甜味”的方式。
甜味被认为与以下情绪密切相关：

悲伤
焦虑
紧张
烦躁
从这一视角来看，摄取甜食是一种试图让内心安定下来的自我调节行为。

也就是说，渴望甜食的行为，可能是一种来自内心的讯息：
“我想平静下来。”
“我想获得安心感。”

对自己的回顾
接触到这一理念后，我开始反思自己。
确实，在我渴望甜食的时候，往往是：

身体感到疲惫时
内心不安时
情绪烦躁时
心情低落时
基于此，我做出了一个决定：

先尝试三个月，不吃甜食。

饮食改变，生活也随之改变
真正开始实践后，我的购物内容发生了巨大变化。
我不再购买面包和甜点，也几乎不用植物油。

取而代之的，是以以下食物为主：

不甜的蔬菜
海藻
贝类
肉类与鱼类
烹饪方式也发生了变化，从“炒”转向更多的“蒸”和“煮”。

与 DSO 理论的连接
我一直在分享一个观点：
多巴胺、血清素、催产素
这三种激素的平衡（我称之为 DSO），与人的稳定感和幸福感密切相关。

甜食会强烈刺激多巴胺，过量时反而会放大情绪波动。
而烦躁与愤怒，往往与血清素不足有关。

饮食，实际上会影响到情绪、行为，甚至人与人之间的关系。

如何应用于认知症照护？
渴望甜食、情绪易怒、对照护产生强烈抵触。
与其将这些视为“问题行为”并加以压制，
尊严 Well-Kaigo 更重视这样一个问题：

“为什么会出现这样的状态？”

生活习惯、饮食文化、环境、呼吸、睡眠，
这些因素交织在一起，塑造了一个人当下的状态。

以“呼吸”为操作系统的照护
目前，我将“呼吸”视为照护的操作系统（OS）。
当呼吸变得平稳，睡眠就会改善；
睡眠改善，清晨的状态就会改变；
清晨改变，白天的生活方式也随之改变；
最终，饮食自然也会发生变化。

减少甜食，只是其中的一部分。

这并不是要强加一个“正确答案”。
而是为观察自己身心状态而提供的一种选择。

从这里开始，走向未来
当我们渴望甜食的时候，
那也许是身体或内心发出的信号。

即使在认知症照护的现场，我也希望我们能先从
“倾听行为背后的意义”开始。

如果这篇内容能对您有所启发，我将感到非常欣慰。
感谢您今天的阅读。

如有任何疑问，欢迎通过本网站的「联系我们」栏目与我们取得联系。

【การดูแลที่มีศักดิ์ศรี Well-Kaigo｜บล็อกหลายภาษา】
เมื่อเรารู้สึกอยากกินของหวาน
— มุมมองที่เชื่อมโยงการดูแลผู้มีภาวะสมองเสื่อม อาหาร อารมณ์ และการหายใจ —

คำถามที่เริ่มต้นจากเช้าวันอันสงบ
สวัสดีตอนเช้าครับ ผมชื่อริคิว
วันนี้เช่นเคย ผมขอถ่ายทอดรายการ Well-Aging Hour ช่วงเดินยามเช้า จากริมแม่น้ำสุมิดะ ท้องฟ้าในเช้าวันนี้เป็นสีฟ้าใส ไร้ลม แสงอรุณอ่อน ๆ (Morgenrot) สะท้อนอย่างนุ่มนวลบนผนังอาคารที่พักอาศัย และฝูงนกก็บินขึ้นอย่างเงียบสงบ ท่ามกลางบรรยากาศที่อ่อนโยนเช่นนี้ ผมเริ่มต้นใคร่ครวญถึงหัวข้อของวันนี้

หัวข้อในวันนี้คือ
“การดูแลที่มีศักดิ์ศรี Well-Kaigo｜เมื่อเรารู้สึกอยากกินของหวาน”

ทำไมมนุษย์เราจึงโหยหาของหวาน
ทุกท่านชอบของหวานหรือไม่ครับ
ในอดีต ผมเองก็รับประทานของหวานอยู่ไม่น้อย ไม่ว่าจะเป็นผลไม้ กล้วย แอปเปิล มันเทศ ฟักทอง หรือแม้แต่น้ำผึ้ง ซึ่งล้วนถูกมองว่า “ดีต่อสุขภาพ” ผมพยายามหลีกเลี่ยงน้ำตาลทรายขาว แต่ของหวานในรูปแบบอื่น ๆ ก็ยังคงรับประทานอยู่พอสมควร

แต่ในปัจจุบัน ผมเลือกใช้ชีวิตโดยตั้งใจลดของหวานลงอย่างชัดเจน
เหตุผลนั้นเรียบง่ายมาก
เพราะผมต้องการ ทดลองกับร่างกายของตัวเอง

จุดเริ่มต้นมาจาก BPSD ของภาวะสมองเสื่อม
จุดเริ่มต้นของการทดลองนี้ เกิดขึ้นระหว่างที่ผมกำลังพัฒนา “หลักสูตรการดูแลผู้มีภาวะสมองเสื่อมอย่างมีศักดิ์ศรี” และทบทวนความเข้าใจเกี่ยวกับ
BPSD (อาการทางพฤติกรรมและจิตใจของผู้มีภาวะสมองเสื่อม)

ใน BPSD เรามักพบพฤติกรรม เช่น

ความอยากของหวานอย่างรุนแรง
การค้นหาของหวานซ้ำ ๆ โดยไม่มีเป้าหมาย
ความกระสับกระส่าย หงุดหงิด
ความโกรธง่าย หรือความวิตกกังวลที่เพิ่มขึ้น
อาการเหล่านี้มักถูกอธิบายว่าเป็นผลรองจาก “อาการหลัก” เช่น ความจำเสื่อม หรือการรับรู้ทิศทางผิดปกติ
แต่ผมกลับตั้งคำถามขึ้นมาว่า

“ทำไมต้องเป็นของหวาน?”

ความปลอดภัย อาจพราก “ความรู้สึกของการใช้ชีวิต”
ในสถานที่ดูแลผู้มีภาวะสมองเสื่อม เพื่อป้องกันอุบัติเหตุหรือการกินผิดพลาด มักมีการจัดสภาพแวดล้อม เช่น

“ไม่วางสิ่งของอันตรายไว้ใกล้ตัว”
“ไม่ให้สิ่งที่กินไม่ได้อยู่ในสายตา”
แน่นอนว่า ความปลอดภัยเป็นสิ่งสำคัญ
แต่ในขณะเดียวกัน ก็อาจทำให้ บรรยากาศของการใช้ชีวิตจริง ๆ ค่อย ๆ หายไปจากพื้นที่นั้น

เมื่อผมพิจารณาสมดุลระหว่างความปลอดภัยและศักดิ์ศรี ผมจึงเริ่มหันมามอง
ความหมายของพฤติกรรม ‘อยากของหวาน’ อย่างจริงจัง

การพบกับแนวคิด “สี่พิษ ห้าภัย”
ระหว่างการค้นคว้า ผมได้พบกับแนวคิดที่เรียกว่า
“สี่พิษ ห้าภัย” ซึ่งเสนอโดยแพทย์ญี่ปุ่น ท่านโยชิโนะ โทชิอากิ

แนวคิดนี้ถูกกล่าวถึงอย่างแพร่หลายใน YouTube และมีสาระสำคัญดังนี้

สี่พิษ ได้แก่
น้ำตาล (ของหวาน)
น้ำมันพืช
แป้งสาลี
ผลิตภัณฑ์จากนม
สิ่งเหล่านี้ถูกมองว่าเป็นรากเหง้าของโรคเรื้อรังหลายชนิด และควรหลีกเลี่ยงให้มากที่สุด

แม้ถ้อยคำจะฟังดูรุนแรง แต่เมื่อพิจารณาอย่างลึกซึ้ง ผมพบว่ามีหลายประเด็นที่เข้าใจได้อย่างเป็นเหตุเป็นผล

ของหวานคือสัญญาณของ “ความเศร้า” หรือไม่
สิ่งที่ผมสนใจเป็นพิเศษ คือมุมมองของแพทย์แผนตะวันออกต่อ “รสหวาน”
รสหวานถูกเชื่อมโยงกับอารมณ์ เช่น

ความเศร้า
ความวิตกกังวล
ความตึงเครียด
ความหงุดหงิด
จากมุมมองนี้ การกินของหวานคือ พฤติกรรมการปรับสมดุลตัวเอง เพื่อทำให้ใจสงบลง

กล่าวอีกนัยหนึ่ง การโหยหาของหวานอาจเป็นข้อความจากภายในว่า
“ฉันอยากสงบลง”
“ฉันอยากรู้สึกปลอดภัย”

การหันกลับมามองตัวเอง
เมื่อเข้าใจเช่นนี้ ผมจึงย้อนมองตัวเอง
และพบว่า เวลาที่ผมอยากของหวาน มักเป็นช่วงที่

ร่างกายเหนื่อยล้า
ใจไม่สงบ
หงุดหงิดง่าย
อารมณ์ตกต่ำ
จากจุดนั้น ผมจึงตัดสินใจว่า
จะลองหยุดของหวานเป็นเวลา 3 เดือน

เมื่ออาหารเปลี่ยน ชีวิตก็เปลี่ยน
เมื่อเริ่มลงมือจริง พฤติกรรมการซื้อของผมเปลี่ยนไปอย่างมาก
ผมไม่ซื้อขนมปังหรือขนมหวาน และแทบไม่ใช้น้ำมันพืชเลย

อาหารหลักกลายเป็น

ผักที่ไม่หวาน
สาหร่าย
หอยและสัตว์ทะเล
เนื้อสัตว์และปลา
วิธีการปรุงอาหารก็เปลี่ยน จากการผัด เป็นการนึ่งและต้มมากขึ้น

ความเชื่อมโยงกับทฤษฎี DSO
ผมมักพูดเสมอว่า ความสมดุลของฮอร์โมน 3 ชนิด ได้แก่

โดพามีน
เซโรโทนิน
ออกซิโทซิน
ซึ่งผมเรียกรวมว่า DSO มีความเกี่ยวข้องอย่างลึกซึ้งกับความมั่นคงทางอารมณ์และความสุขของมนุษย์

ของหวานกระตุ้นโดพามีนอย่างรุนแรง และหากมากเกินไป จะทำให้อารมณ์ผันผวน
ความหงุดหงิดและโกรธง่าย มักสัมพันธ์กับการขาดเซโรโทนิน

อาหารจึงส่งผลต่อ อารมณ์ พฤติกรรม และความสัมพันธ์ระหว่างผู้คน

จะนำไปใช้กับการดูแลผู้มีภาวะสมองเสื่อมอย่างไร
อยากของหวาน อารมณ์รุนแรง ต่อต้านการดูแล
แทนที่จะมองว่าเป็น “พฤติกรรมปัญหา” และพยายามควบคุม
การดูแลที่มีศักดิ์ศรี Well-Kaigo เลือกตั้งคำถามว่า

“เหตุใดจึงเกิดพฤติกรรมเช่นนี้”

พฤติกรรมในปัจจุบัน เกิดจากการผสมผสานของ
วิถีชีวิต วัฒนธรรมอาหาร สภาพแวดล้อม การหายใจ และการนอนหลับ

การดูแลที่มี “การหายใจ” เป็นระบบปฏิบัติการ
ในปัจจุบัน ผมวาง “การหายใจ” เป็นระบบปฏิบัติการ (OS) ของการดูแล
เมื่อการหายใจสงบลง การนอนหลับจะดีขึ้น
เมื่อการนอนดีขึ้น เช้าวันใหม่ก็เปลี่ยน
เมื่อเช้าเปลี่ยน ชีวิตในตอนกลางวันก็เปลี่ยน
และในที่สุด อาหารก็เปลี่ยนไปด้วย

การลดของหวาน เป็นเพียงส่วนหนึ่งของกระบวนการนี้

นี่ไม่ใช่การยัดเยียดคำตอบที่ถูกต้อง
แต่เป็น หนึ่งในทางเลือก เพื่อสังเกตร่างกายและจิตใจของตนเอง

จากตรงนี้ สู่อนาคต
เมื่อเรารู้สึกอยากของหวาน
นั่นอาจเป็นสัญญาณจากร่างกายหรือหัวใจของเรา

แม้ในสถานการณ์การดูแลผู้มีภาวะสมองเสื่อม
ผมเชื่อว่า เราควรเริ่มต้นจาก
“การรับฟังความหมายที่อยู่เบื้องหลังพฤติกรรม”

หากบทความนี้เป็นประโยชน์ไม่มากก็น้อย ผมยินดีอย่างยิ่ง
ขอบคุณที่สละเวลาอ่านจนจบในวันนี้

หากมีคำถามใด ๆ สามารถติดต่อเราได้ผ่านเมนู「ติดต่อเรา」บนเว็บไซต์นี้