【尊厳Well-Kaigo｜多言語ブログ】介護から世界を平和にする｜Bringing Peace to the World Through Care

雨の朝、隅田川のウォーキングから始まった気づき
おはようございます。利久です。
今日も「ウエルエイジング・アワー」朝のウォーキングラジオから一日が始まりました。

今朝の隅田川は雨でした。傘を差すほどでもない小雨で、少し迷いましたが、そのまま歩くことにしました。私は若い頃、山登りをしていた経験があり、長い行程の中で雨に降られることは日常でした。雨具を着て歩き、止めば脱ぎ、また歩く。その繰り返しの中で、「雨の中を歩く」ことに抵抗がなくなっていたのだと思います。

感覚が閉じ、別の感覚が開く瞬間
雨の中を歩きながら、ある感覚の変化に気づきました。
空はどんよりしていますが、逆に別の感覚が研ぎ澄まされていくような、不思議な感覚です。

晴れた朝の爽快感とは違い、「頼れるものが少ない」環境に身を置くことで、五感のどこかが一度閉じ、別の感覚が静かに開いていく。歩いていると、こうした感覚の変化がよく分かります。しかし、室内に入ってしまうと、言葉で説明するのが難しくなります。

この「一つの感覚を閉じ、別の感覚が開く」という体験は、介護の現場にも通じていると感じました。

介護は決して大げさなテーマではない
今日のテーマは「介護から世界を平和にする」です。
一見すると大きなテーマに聞こえるかもしれませんが、私にとっては決して大げさな話ではありません。

介護は、まず実践から始まります。人に向き合うサービスだからこそ、目の前の「人」を徹底的に見る。うまくいかないときこそ、その人の人生、病歴、家族関係、これまでの生活を考えます。そして、自分たちの組織やチームのあり方を振り返ります。

実践から人を見て、科学で確かめる
私は医師ではありません。医療はあくまで連携する大切なパートナーです。
私の立ち位置は、まず介護を実践し、特に認知症介護の中で人を深く理解することです。

その上で、「なぜ変化が起きたのか」を後から科学的に確認していきます。脳のどの部位が働いたのか、身体にはどんな変化があったのか。マズローの欲求階層説、脳科学、心理学などの視点を重ねながら整理していきます。

私自身の歩みを振り返ると、「実践 → 人間理解 → 科学」という流れだったのだと思います。学ぶものが整っていなかった時代、とにかくやってみる。その中で人を見つめ、後から科学で言語化してきました。

国を越えると見えてくる「違い」と「同じ」
国際介護という視点で見ると、文化や価値観の違いが見えてきます。しかし同時に、「同じ部分」もはっきりと見えてきます。それは生命や尊厳に関わる領域です。

日本で培ってきた介護の実践を、相手国の文化に合わせて調整していく。一人ひとりは違っても、共通点を見つけ、仕組みとして整理していくことは可能です。中国、マレーシア、タイなどでの取り組みを通じて、私はその確信を深めています。

認知症介護が教えてくれる「争っている場合ではない」
特に認知症介護を通して感じるのは、「争っている場合ではない」ということです。
自己主張や損得ではなく、目の前の人を幸せにすること。それを支える介護職、看護職が人を受容し、実践し、さらに科学的に検証し、共有していく。

この積み重ねこそが、社会を平和にしていく営みそのものではないかと感じています。

中国と日本、介護がつなぐ現場のリアル
昨日、東京都江東区で中国出身の方が立ち上げた介護事業者wecareの忘年会に参加しました。スタッフは全員中国出身で、日本語と中国語を使いこなし、日本の介護を学び続けています。

「日本の介護を学び、祖国に伝えたい」という強い想いを聞き、私は深く共感しました。
日本の介護保険制度は、日本に住民票があれば国籍を問わず利用できます。これは決して違法ではなく、私はこの“おおらかさ”こそ日本の誇りだと思っています。

認知症を「体験」する学びへ
また、タイの方々とのオンライン打ち合わせでは、12月後半に日本での介護視察を計画しました。テーマは「認知症」です。
医療の延長ではなく、生活としての認知症介護。グループホームで実際に認知症の高齢者と接し、「困った人」ではなく「その人らしく生きている姿」を体感してもらいたいと考えています。

介護は福祉、福祉は平和の対極にある
福祉とは「幸せ」です。
弱者救済としての福祉ではなく、人が幸せに生きるための営み。その中心に介護があるとするなら、福祉の対極にあるのは戦争です。

小さな違いを理由に争うのではなく、人を理解し、受け入れ、支え合う。介護の現場で日々行われているこの実践は、確実に世界を平和にする方向へとつながっています。

介護から世界へ、平和を語り続ける
中国の方々との忘年会、タイの方々との打ち合わせを通して、私は改めて確信しました。
「介護から世界を平和にする」。この言葉は、決して大げさではありません。

これからも私は、このことを語り続けていきます。
本日この後は、YouTube「WAC中央駅」ライブで「呼吸が介護する」をテーマにお話しします。ぜひそちらもご覧ください。

皆さま、どうぞ良い一日をお過ごしください。

ご質問は本サイトの「お問い合わせ欄」からお気軽にお寄せください。

【Dignified Well-Kaigo | Multilingual Blog】
Bringing Peace to the World Through Care
A Realization Born from a Rainy Morning Walk Along the Sumida River
Good morning. This is Rikyu.
Today once again begins with the Well-Aging Hour morning walking radio.

This morning, the Sumida River was wrapped in rain. It was only a light drizzle—not enough to require an umbrella. I hesitated for a moment, but decided to walk anyway. When I was younger, I spent a great deal of time mountain climbing, where being caught in the rain during long routes was simply part of daily life. You put on rain gear, walk on, take it off when the rain stops, and continue. Repeating this over and over, I believe I gradually lost any resistance to walking in the rain.

When One Sense Closes and Another Opens
As I walked through the rain, I noticed a subtle shift in my senses.
The sky was heavy and overcast, yet paradoxically, another sense felt sharpened—almost heightened.

Unlike the refreshing clarity of a sunny morning, placing yourself in an environment with fewer things to rely on causes one sense to quietly close, while another gently opens. While walking, these changes in perception become very clear. Once indoors, however, they are surprisingly difficult to put into words.

This experience—closing one sense so that another can open—felt deeply connected to what happens in caregiving settings as well.

Caregiving Is Not an Exaggerated Theme
Today’s theme is “Bringing Peace to the World Through Care.”
At first glance, it may sound grand or idealistic. However, for me, it is anything but exaggerated.

Caregiving always begins with practice. Because it is a service that directly engages with people, we must look deeply at the individual in front of us. When things do not go well, that is precisely when we reflect on the person’s life history, medical conditions, family relationships, and daily routines. At the same time, we reassess our organization, our teams, and our readiness.

Seeing People Through Practice, Confirming Through Science
I am not a physician. Medical care is a vital partner, but my role lies elsewhere.
My position is to first practice caregiving—particularly dementia care—and to deeply understand the person within that context.

Only then do I ask, why did change occur? From there, I examine it scientifically. Which parts of the brain were activated? What physical changes took place? I organize these observations through frameworks such as Maslow’s hierarchy of needs, neuroscience, and psychology.

Looking back on my own journey, I believe it followed this flow:
Practice → Understanding the human being → Science.
In a time when there was little structured knowledge available, I simply acted. I observed people closely, and later translated those experiences into scientific language.

“Differences” and “Sameness” Revealed Across Borders
When we view caregiving from an international perspective, cultural and value differences become clear. At the same time, something else emerges just as clearly—the things we share. These lie in the realm of life itself and human dignity.

Care practices developed in Japan can be adapted to fit the cultures of other countries. While each individual is different, it is possible to identify shared foundations and organize them into systems. Through work in China, Malaysia, Thailand, and elsewhere, my confidence in this has only deepened.

Dementia Care Teaches Us That This Is No Time to Fight
What dementia care has taught me most strongly is this: this is no time for conflict.

Rather than self-assertion or calculations of gain and loss, what matters is making the person in front of us happy. Care workers and nurses support this by accepting the individual, practicing with sincerity, scientifically verifying outcomes, and sharing knowledge.

I believe this accumulation of small, human-centered actions is itself a pathway to peace in society.

The Reality of Care Connecting China and Japan
Yesterday, I attended a year-end gathering for WeCare, a caregiving organization in Koto Ward, Tokyo, founded by individuals originally from China. All staff members are Chinese nationals living in Japan, fluent in both Japanese and Chinese, and continuously learning Japanese caregiving practices.

Hearing their strong desire—to learn Japanese caregiving and bring it back to their home country—deeply resonated with me.

Japan’s long-term care insurance system allows anyone with resident registration to use services regardless of nationality. This is entirely legal, and I believe this openness is something Japan should be proud of.

Learning Dementia Care Through Experience
In addition, during an online meeting with colleagues in Thailand, we planned a caregiving study visit to Japan in late December. The theme is dementia.

This is not an extension of medical care, but dementia care as daily life. By visiting group homes and interacting directly with older adults living with dementia, I want participants to experience not “people in trouble,” but individuals living authentically, in their own way.

Care Is Welfare, and Welfare Stands Opposite to War
Welfare means happiness.
It is not merely about protecting the vulnerable, but about enabling people to live well. If caregiving stands at the center of welfare, then its opposite is war.

Rather than fighting over small differences, we strive to understand, accept, and support one another. The daily practices carried out in caregiving settings undoubtedly guide us toward a more peaceful world.

From Care to the World—Continuing to Speak About Peace
Through the year-end gathering with colleagues from China and discussions with partners in Thailand, my conviction has only grown stronger.

“Bringing peace to the world through care.”
This phrase is not exaggerated in the slightest.

I will continue to speak about this, and to live it through practice.

Later today, I will be hosting a YouTube live session at WAC Central Station, speaking on the theme “Breathing as Care.” I would be delighted if you joined us.

Wishing you all a wonderful day.

If you have any questions, please feel free to contact us through the “Contact” section on this website.

【尊严 Well-Kaigo｜多语言博客】
从照护出发，让世界走向和平
一场始于雨中隅田川晨行的觉察
大家早安，我是利久。
今天的一天，依然从「Well-Aging Hour」清晨步行广播开始。

今天清晨，隅田川下起了雨。只是细雨，并不到需要打伞的程度。我犹豫了一下，还是决定照常行走。年轻时我曾长期登山，在漫长的行程中遇到下雨是再平常不过的事。穿上雨具前行，雨停后脱下，再继续走。反复经历这样的过程，我想自己早已不再抗拒在雨中行走。

当一种感官关闭，另一种感官悄然开启
在雨中行走时，我察觉到自己感官上的微妙变化。
天空阴沉，但与此同时，另一种感知却仿佛被磨练得更加敏锐，带来一种不可思议的体验。

这与晴朗早晨的清爽感不同。当我们置身于「可依赖的东西较少」的环境中，五感中的某一部分会暂时关闭，而另一种感官则会静静地开启。在行走中，这种变化尤为清晰；可一旦回到室内，就很难用语言来说明。

这种「关闭一种感官，让另一种感官开启」的体验，我深切地感到，它与照护现场的实践是相通的。

照护，并不是夸大的主题
今天的主题是——「从照护出发，让世界走向和平」。
乍一听，这或许像是一个宏大的命题，但对我而言，它一点也不夸张。

照护，始终从实践开始。正因为它是一项与人直接相对的服务，我们才必须彻底地去看见眼前的「那个人」。当事情不顺利时，正是重新审视对方人生经历、疾病史、家庭关系以及生活背景的时刻。同时，我们也会反思自身的组织结构与团队状态。

从实践中看见人，再用科学去验证
我并不是医生。医疗，是我们极其重要的合作伙伴。
而我的立场，是先实践照护，尤其是在认知症照护中，深入理解「人」本身。

在此之后，我才会追问：「为什么会发生变化？」并从科学的角度进行验证。大脑的哪些区域被激活了？身体发生了哪些变化？我会结合马斯洛需求层次理论、脑科学与心理学等视角，对这些现象进行整理。

回顾自己的历程，我认为它遵循的是这样的路径：
实践 → 理解人 → 科学。
在尚未拥有系统知识的时代，我只是不断尝试，在实践中凝视人本身，之后再用科学语言加以整理与表达。

跨越国界，看见「不同」与「相同」
当我们从国际照护的视角来看，会清楚地看到文化与价值观的差异；但与此同时，也会同样清晰地看到「共通之处」。这些共通点，正存在于生命与尊严的层面。

日本长期积累的照护实践，可以根据不同国家的文化进行调整。即便个体各不相同，只要找到共通点，依然可以将其整理为一种制度与结构。通过在中国、马来西亚、泰国等地的实践，我对此的确信愈发坚定。

认知症照护告诉我们的事——现在不是争斗的时候
尤其是在认知症照护中，我强烈感受到一点：现在不是彼此争斗的时候。

比起自我主张或得失计算，更重要的是让眼前的人获得幸福。照护人员与护理人员接纳这个人、持续实践，并通过科学验证与分享经验。

我认为，正是这种点滴积累，构成了让社会走向和平的真实行动。

中国与日本，由照护连接的真实现场
昨天，我参加了位于东京江东区、由中国出身人士创立的照护机构 WeCare 的年终聚会。工作人员全部来自中国，精通日语与中文，并持续学习日本的照护体系。

听到他们「希望学习日本照护，并将其带回祖国」的强烈使命感，我由衷地产生共鸣。

日本的长期照护保险制度，只要在日本拥有住民登记，无论国籍都可以使用。这完全合法，我认为这种「包容性」正是日本值得自豪的地方。

通过“体验”来学习认知症照护
此外，在与泰国伙伴的线上会议中，我们计划于12月下旬在日本进行照护考察，主题是认知症。

这不是医疗的延伸，而是作为「生活」的认知症照护。我希望他们能够在小规模照护之家，与认知症高龄者直接交流，体会到这些人并非「困扰的人」，而是依然以自己的方式生活着的人。

照护即福祉，福祉的对立面是战争
福祉，意味着幸福。
它并非只是弱者救助，而是让人幸福地生活的实践。如果照护位于福祉的核心，那么福祉的对立面，就是战争。

我们不是因为细微差异而彼此对立，而是努力理解、接纳、支持彼此。照护现场每天发生的这些实践，确实正在将世界引向和平的方向。

从照护走向世界，持续讲述和平
通过与中国伙伴的年终聚会，以及与泰国伙伴的交流，我再次坚定了这一信念。

「从照护出发，让世界走向和平」
这句话，一点也不夸张。

今后我也将持续讲述、持续实践。

今天稍后，我将在 YouTube「WAC中央站」进行直播，主题是「呼吸在照护中的力量」。欢迎大家一同参与。

祝大家度过美好的一天。

如有任何问题，欢迎通过本网站的「联系我们」栏目与我们联系。

【การดูแลที่มีศักดิ์ศรี Well-Kaigo｜บล็อกหลายภาษา】
จากการดูแล สู่สันติภาพของโลก
การตระหนักรู้ที่เริ่มต้นจากการเดินยามเช้าริมแม่น้ำสุมิดะในวันที่ฝนตก
สวัสดีตอนเช้า ผมริคิว
วันนี้ก็เช่นเคย วันใหม่เริ่มต้นจากรายการเดินยามเช้า “Well-Aging Hour”

เช้าวันนี้ ที่แม่น้ำสุมิดะมีฝนตก เป็นเพียงฝนปรอย ไม่ถึงกับต้องกางร่ม ผมลังเลเล็กน้อย แต่ตัดสินใจเดินต่อไปตามปกติ เมื่อครั้งยังหนุ่ม ผมเคยปีนเขาเป็นประจำ การเจอฝนระหว่างเส้นทางยาว ๆ เป็นเรื่องธรรมดา สวมเสื้อกันฝน เดินต่อ ฝนหยุดก็ถอด แล้วเดินต่อไป จากประสบการณ์เช่นนั้น ทำให้ผมไม่รู้สึกต่อต้านการเดินท่ามกลางสายฝนอีกต่อไป

เมื่อประสาทสัมผัสหนึ่งปิดลง และอีกหนึ่งเปิดขึ้นอย่างเงียบงัน
ขณะเดินท่ามกลางสายฝน ผมสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ ในการรับรู้ของตนเอง
ท้องฟ้าครึ้มหม่น แต่ในขณะเดียวกัน ประสาทสัมผัสอีกด้านกลับคมชัดขึ้นอย่างน่าประหลาด

ต่างจากความสดชื่นในเช้าที่อากาศแจ่มใส เมื่อเราอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ “พึ่งพาได้น้อยลง” ประสาทสัมผัสบางส่วนจะค่อย ๆ ปิดลง และอีกส่วนหนึ่งจะเปิดขึ้นอย่างสงบ ขณะเดิน การเปลี่ยนแปลงนี้รับรู้ได้ชัดเจนมาก แต่เมื่อกลับเข้าสู่พื้นที่ในอาคาร กลับอธิบายเป็นคำพูดได้ยาก

ประสบการณ์ของการ “ปิดประสาทสัมผัสหนึ่ง เพื่อเปิดอีกประสาทสัมผัสหนึ่ง” นี้ ผมรู้สึกว่าเชื่อมโยงอย่างลึกซึ้งกับการปฏิบัติในพื้นที่การดูแล

การดูแล ไม่ใช่หัวข้อที่เกินจริง
หัวข้อในวันนี้คือ “จากการดูแล สู่สันติภาพของโลก”
ฟังดูอาจยิ่งใหญ่ แต่สำหรับผมแล้ว มันไม่ใช่เรื่องเกินจริงเลย

การดูแล เริ่มต้นจากการปฏิบัติจริงเสมอ เพราะเป็นบริการที่ต้องเผชิญหน้ากับ “มนุษย์” โดยตรง เราจึงต้องมองเห็นตัวตนของคนตรงหน้าอย่างลึกซึ้ง ยิ่งเมื่อสิ่งต่าง ๆ ไม่เป็นไปตามคาด เราก็ยิ่งต้องย้อนมองชีวิตที่ผ่านมา ประวัติการเจ็บป่วย ความสัมพันธ์ในครอบครัว และวิถีชีวิตของเขา พร้อมกับทบทวนโครงสร้างองค์กรและทีมงานของเราเอง

มองเห็นมนุษย์ผ่านการปฏิบัติ และตรวจสอบด้วยวิทยาศาสตร์
ผมไม่ใช่แพทย์ การแพทย์คือพันธมิตรที่สำคัญยิ่ง
แต่บทบาทของผม คือการเริ่มจากการปฏิบัติการดูแล โดยเฉพาะ การดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อม เพื่อทำความเข้าใจ “มนุษย์” อย่างแท้จริง

จากนั้นจึงตั้งคำถามว่า “ทำไมการเปลี่ยนแปลงจึงเกิดขึ้น” และตรวจสอบด้วยมุมมองทางวิทยาศาสตร์ สมองส่วนใดทำงาน ร่างกายเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างไร ผมใช้กรอบแนวคิดอย่างทฤษฎีลำดับขั้นความต้องการของมาสโลว์ ประสาทวิทยา และจิตวิทยา เพื่อจัดระบบความเข้าใจเหล่านี้

เมื่อมองย้อนกลับไป เส้นทางของผมคือ
การปฏิบัติ → ความเข้าใจมนุษย์ → วิทยาศาสตร์
ในยุคที่ยังไม่มีองค์ความรู้ที่เป็นระบบ ผมเพียงแค่ลงมือทำ มองมนุษย์อย่างจริงจัง แล้วจึงค่อยถ่ายทอดประสบการณ์นั้นด้วยภาษาทางวิทยาศาสตร์

ข้ามพรมแดน เห็นทั้ง “ความแตกต่าง” และ “ความเหมือน”
เมื่อมองการดูแลในระดับนานาชาติ ความแตกต่างด้านวัฒนธรรมและคุณค่าจะปรากฏชัด แต่ในขณะเดียวกัน เราก็จะเห็น “สิ่งที่เหมือนกัน” อย่างชัดเจนเช่นกัน ซึ่งอยู่ในระดับของชีวิตและศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์

การดูแลที่สั่งสมในญี่ปุ่น สามารถปรับให้สอดคล้องกับวัฒนธรรมของแต่ละประเทศ แม้แต่ละบุคคลจะต่างกัน หากเรามองหาจุดร่วม ก็สามารถจัดระบบเป็นโครงสร้างได้ ผ่านการทำงานในจีน มาเลเซีย และไทย ความเชื่อมั่นนี้ยิ่งชัดเจนขึ้นสำหรับผม

การดูแลภาวะสมองเสื่อมสอนเราว่า “ไม่ใช่เวลาของความขัดแย้ง”
สิ่งที่ผมได้เรียนรู้มากที่สุดจากการดูแลภาวะสมองเสื่อมคือ
นี่ไม่ใช่เวลาที่เราจะขัดแย้งกัน

ไม่ใช่เรื่องของการยืนยันตัวตนหรือผลได้ผลเสีย แต่คือการทำให้คนตรงหน้ามีความสุข ผู้ดูแลและพยาบาลยอมรับบุคคลนั้น ปฏิบัติด้วยความจริงใจ ตรวจสอบผลลัพธ์ด้วยวิทยาศาสตร์ และแบ่งปันความรู้ร่วมกัน

ผมเชื่อว่าการสะสมการกระทำเล็ก ๆ เช่นนี้ คือกระบวนการสร้างสันติภาพในสังคมอย่างแท้จริง

จีนและญี่ปุ่น ความจริงของพื้นที่ที่การดูแลเชื่อมโยงกัน
เมื่อวานนี้ ผมได้เข้าร่วมงานเลี้ยงสิ้นปีขององค์กรดูแล WeCare ในเขตโคโตะ โตเกียว ซึ่งก่อตั้งโดยผู้ที่มาจากประเทศจีน เจ้าหน้าที่ทุกคนเป็นชาวจีน ใช้ได้ทั้งภาษาญี่ปุ่นและภาษาจีน และยังคงเรียนรู้ระบบการดูแลของญี่ปุ่นอย่างต่อเนื่อง

เมื่อได้ยินความตั้งใจแรงกล้าว่า
“อยากเรียนรู้การดูแลของญี่ปุ่น และนำกลับไปสู่ประเทศบ้านเกิด”
ผมรู้สึกเห็นด้วยจากใจจริง

ระบบประกันการดูแลระยะยาวของญี่ปุ่น อนุญาตให้ผู้ที่มีทะเบียนพำนักในญี่ปุ่นใช้บริการได้โดยไม่จำกัดสัญชาติ ซึ่งถูกต้องตามกฎหมาย และผมเชื่อว่านี่คือความเอื้ออาทรที่ญี่ปุ่นควรภาคภูมิใจ

เรียนรู้การดูแลภาวะสมองเสื่อมผ่าน “ประสบการณ์”
นอกจากนี้ ในการประชุมออนไลน์กับพันธมิตรจากประเทศไทย เราได้วางแผนการดูงานด้านการดูแลในญี่ปุ่นช่วงปลายเดือนธันวาคม โดยมีหัวข้อคือ ภาวะสมองเสื่อม

นี่ไม่ใช่การแพทย์ แต่คือการดูแลในฐานะชีวิตประจำวัน ผมอยากให้พวกเขาได้ไปเยี่ยมบ้านดูแลขนาดเล็ก พูดคุยกับผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อม และสัมผัสว่า คนเหล่านี้ไม่ใช่ “คนที่มีปัญหา” แต่คือผู้ที่ยังคงใช้ชีวิตในแบบของตนเอง

การดูแลคือสวัสดิการ และสวัสดิการอยู่ตรงข้ามกับสงคราม
สวัสดิการ หมายถึง ความสุข
ไม่ใช่เพียงการช่วยเหลือผู้เปราะบาง แต่คือการทำให้มนุษย์มีชีวิตที่ดี หากการดูแลอยู่ใจกลางของสวัสดิการ สิ่งที่อยู่ตรงข้ามกันก็คือสงคราม

แทนที่จะขัดแย้งกันเพราะความแตกต่างเล็กน้อย เราเลือกที่จะเข้าใจ ยอมรับ และเกื้อกูลกัน สิ่งที่เกิดขึ้นทุกวันในพื้นที่การดูแล กำลังนำโลกไปสู่สันติภาพอย่างแน่นอน

จากการดูแล สู่โลก — สื่อสารเรื่องสันติภาพอย่างต่อเนื่อง
จากการพบปะกับเพื่อนร่วมงานชาวจีน และการสนทนากับพันธมิตรชาวไทย ผมยิ่งมั่นใจมากขึ้น

“จากการดูแล สู่สันติภาพของโลก”
ถ้อยคำนี้ ไม่ได้เกินจริงเลย

จากนี้ไป ผมจะยังคงพูด และปฏิบัติสิ่งนี้ต่อไป

ในวันนี้ ผมจะจัดไลฟ์ YouTube ที่ WAC Central Station ในหัวข้อ
“ลมหายใจที่เป็นการดูแล”
ขอเชิญทุกท่านเข้าร่วมรับชม

ขอให้ทุกท่านมีวันที่ดี

หากมีคำถามใด ๆ สามารถติดต่อได้ที่
หน้า ‘ติดต่อเรา’ บนเว็บไซต์นี้